I just finished working on: WSOP Schedule

WSOP 2010: A total of 57 bracelets can be won this year when the 2010 World Series of Poker (WSOP) kicks off from the Rio Hotel and Casino in Las Vegas on May 27th 2010.

Currently busy on a new initiative: www.forexfox.nl

We have a couple of cool features such as a great realtime quotesheet and a give-away of E20 FOR FREE, so you can trade EURUSD, GBPJPY, Oil, Gold, Dow Jones or whatever you please for absolutely free.

The year is 2007 and on one of my first days in Vegas I decided to visit my regular Vegas game: the wacky 1-1-2 Game in Luxor.

After about half an hour some guy joins the table and according to his accent my best guess is: He MUST be from Texas, after some greetings to the table he introduces himself: I'm Brad from Austin, Texas. How ya doing fellas?

No kidding, Brad from Austin.

This was just your average game with a lot of locals and regulars (everybody seems to know all the players at the table: Hi there Kenny, long time no see. How's the leg, Doug? How's the wife doing John? She outta hospital yet?").

Brad just told one of the regulars that he is a psychology student and all of a sudden some other regular mumbles: MMM, that's pretty interesting son, I am a phd. in psychology myself. I actually wrote a couple of books on psychology and poker.

My brains suddenly start working: I know this guy, I recognize his face from the cover of a book I just read. I think this could Alan D. Schoonmaker. Author of: Psychology of Poker. I verify with him and I am right: He confirms he indeed is: Alan D. Schoonmaker.

The funny thing is I ordered this book just 2 weeks ago from the Stars VIP shop, it arrived 3 days before I left for Vegas, the book was even signed by the good man. I took it with me to read on the boring plane trip (17 hours UGH). So we joke a little: "Well, PS could have saved temselves quite some postage, I might as well well gave it to you in person"

We just kid around while the dealer deals the next hand: I pick up JJ, Alan makes it $12 to go and I call, the rest of the tabe folds and we are heads up, when the flop comes: 333, Alan ponders and bets $20. I just dont trust this... I am only a big favorite against TT and I just feel I am beat. I just want to know what he has so I open fold my JJ and tell him:  "Just take it down Alan, I think you got me." The whole table is in shock and Alan cannot believe his eyes: Son, you flopped a boat, you cant fold a boat. And I look at him and say: I sure did flop a boat, but I think you have me beat with either Queens or Kings, so I think I just saved myself a lot of money. Alan frowns and says: Gosh, this is freaking me out, this is scary kid. And he shows QQ. He looked at me and asked: How on earth did you know? The only appropriate answer for this question asked by the writer of "Psychology of Poker" was: I answer as dry as I can: "Well Alan, Poker is just a bit of math and a whole lot psychology." 

 

Op een van de eerste dagen zocht ik zoals eerder al verteld meteen mijn vaste game in Vegas op: de 1-1-2 in de Luxor.

Na een half uurtje komt er een snuiter naast me zitten met een onvervalst accent: Dat MOET een Texaan zijn, na wat vriendelijkheden over en weer stelt hij zich voor: Brad from Austin, Texas....

Ik had er allebei mijn ballen op durven te verwedden...

Het was een tafel met wat regulars en kleine potten. Op een bepaald moment begint mijn nieuwe vriend Brad te babbelen met 1 vd regulars (Te herkennen aan het groeten van de dealers en het bij naam kennen van alle anderen in de room, "Hi there Kenny, long time no see. How's the leg, Doug? How's the wife doing John? She outta hospital yet?")

Brad verteld de regular dat hij psychologie aan het studeren is, ineens zegt de regular: MMM, that's pretty interesting son, I am a phd. in psychology myself. I actually wrote a couple of books on psychology and poker.

Razendsnel doen mijn hersenen hun werk, ik herken die oude knar van de cover van een boek: Dit is volgens mij Alan D. Schoonmaker, auteur van: Psychology of poker. Ik vraag hem ernaar en hij antwoordt dat hij inderdaad de man in kwestie is.

Het grappige is dat ik juist 2 weken geleden zijn boek heb besteld uit de VIP shop van Stars en 3 dagen voor de Vegastrip is het aangekomen, nota bene gesigneerd door de goede man zelf, sterker nog: ik heb het boek meegenomen naar Vegas om in het vliegtuig te lezen...

We lachen nog wat: "Well, PS could have saved temselves quite some postage, I might as well well gave it to you in person" Terloops vraagt de man of ik Rolf Slotboom toevallig ken? Wel eens van gehoord jah .

Hij vraagt of hem de hartelijke groeten wil doen. Natuurlijk wil ik dat.

We grappen nog wat na als we de volgende hand krijgen: Ik kijk en zie JJ, Alan maakt $12 en ik call hem (Je kan nog zo gezellig met iemand babbelen, maar als het om poker gaat zou ik mijn bloedeigen oma nog check-raisen als ik de kans kreeg). De rest van de tafel fold en de flop komt: 333, Alan denkt even en zet $20. Ik kijk hem even aan en vertrouw dit van geen kant, maar wil wel weten wat hij heeft. Ik heb echt geen zin om ervoor te betalen, ik heb sterk het idee dat ik hier een probleem heb. Dus ik gooi mijn kaarten open en zeg: "Just take it down Alan, I think you got me." Zijn ogen vallen zowat uit hun kassen, hij zegt: "You flopped a boat, boy" Waarop ik zeg: "I sure did, but I think I just saved myself a bunch of money by folding, cause I think you have either Kings or Queens" Alan mompelt verbaasd: "Gosh this is freaking me out, this is really scary, Kid" en gooit QQ open. Hij kijkt me aan en zegt: "How on earth did you know?" Waarop ik, de leukste thuis, met een zo'n uitgestreken mogelijk smoel zeg: "Poker is just a bit of math and a whole lot of psychology".

 

Hierbij nog een klein stukje over hoe Tice harder werd genomen dan een zekere Haagse doelman.

Tice ging even een rookpauze nemen en ik liep even met hem mee weg vd tafel.

Ik zat in redelijk late positie en Tice in 3rd ofzo.

Toen we na een paar minuten weer terug kwamen, had ik naar het schijnt 2 blinds gemist en Tice nog veel meer. (nauwelijks mogelijk, in 1 rookpauze 15 handen missen, maar goed, als Mimi (De dealer) het zegt zal het wel zo zijn dachten we nog.)

We vragen wat het kost om te spelen en Mimi noemt een getal. Dat dumpen we in de pot en spelen onze hand. De hand daarna wijst Mimi de volgende blinden aan en vergeet Tice, waarop Wacken vraagt: Krijgt Tice nu wel of geen kaarten? Daarop gaat Mimi over de rooie en schreeuwt: I speak to you first, I will speak to him later. Wacken: "That is fine, but before I post my blind I wanna know whether he gets cards or not." Hierop onstaat een schreeuwparty van Mimi's kant die niemand verstaat. Wacken staat op en zegt dan kap ik er wel mee. Dan mag Tice NOG een keer 2 live + 2 dead posten, compleet belachelijk, maar het maakt geen moer uit in deze toch al rare game.

Wat er daarna allemaal gebeurd: Geen flauw idee, maar Mimi krijgt het voor elkaar om Tice in totaal $10 te laten betalen voor slechts $4 in gemiste blinds.

We doen er allemaal een beetje lacherig over en de hilariteit wordt met de hand groter. Dan stelt Tice zelfs maar gewoon voor om er een ante game van te maken, geld gaat het hem namelijk sowieso kosten. Dan komt er tot opluchting van iedereen een nieuwe dealer, deze man krijgt van Mimi instructie: He (wijzend op Tice) has to post one more blind and the button skips him. (Nu hebben we het echt niet meer, we liggen rollend van het lachen over en onder de tafel.) De dealer biedt op voorhand zijn excuus aan en zegt: "Sorry guys, those are the instructions I got, so we have to stick to it." Terwijl Tice zijn zoveelste dead post en aan de dealer uitlegt wat er allemaal gebeurd is moet ook de dealer lachen. Deze man lijkt het te snappen, de man haalt het verse deck uit de deckmaster en wijst naar Tice: $1 blind pls. iedereen klijkt elkaar verbaasd aan en Tice wordt bijkans gek, dan begint de dealer te lachen: "Just joking". Mooiste grap vd dag, waarop de dealer van alle kanten geld toe ziet vliegen, deze man heeft met 1 grap meer verdiend dan Mimi in een half uur dealen.

 

Vorige week zaterdag was het al belachelijk vroeg ochtend. Om 09.15 zouden we verzamelen op Schiphol, waar we ook Dylan de dollardealer zouden treffen.

Helaas hadden we te maken met een aantal last minute afzeggingen, helaas maar niets aan te doen, er zijn belangrijjker zaken dan poker.

In het eerste vliegtuig wachtte een aangename verrassing: leren stoelen ipv de standaard crap die de avg maatschappij: Stoel, durft te noemen.

Als luchtvaartmaatschappijen het nu nog voor elkaar weten te boksen dat je normaal te eten krijgt dan wordt het misschien ooi nog comfortabel dat vliegen.

In Philadelphia hadden we een extra vertraging, maar heel erg was dat niet, want in de USA doen ze nogal spastisch als je als "niet-Yank" naar binnen wilt.

100 stomme vragen, 10 keer helemaal uitkleden, bagage scannen etc. etc. fingerprints, foto's: The Works..

Maar eenmaal op de laatste vlucht is alle moeheid vergeten als je in de donkere woestijn ineens een lichte gloed ziet: VEGAS Baby...

Je landt praktisch OP de Strip. Snel wat Limo's geregeld (2 was dus weer niet genoeg, dus werden het uiteindelijk 2 limousines en 2 Lincoln Towncars) en op naar het hotel: The Gold Coast pal tussen de Palms en de Rio.

Inchecken hier was opmerkelijk simpel, formuliertje invullen, kaartje in de hand geduwd krijgen en: Enjoy your stay here, guys.

De kamers zelf waren nogal ruim en de 32" televisie was ook een traktatie voor het oog. Spullen snel dumpen en weer naar beneden naar de pokerpit. (Nee schat, duurt niet lang, iedereen is moe, we drinken een biertje en dan ik ben zo terug...)

Eenmaal beneden trof ik nog een stuk of 7 andere die-hards. Toch maar even een kaartje leggen dan. Op ons verzoek werd een 1-2 NL tafel gestart.

Na wat tegen elkaar in gebeukt te hebben (Waar vooral Tice en ik elkaar opzochten in overagressieve plays) kwamen de eerste locals zich al melden, uiteraard werden zij stuk voor stuk gefileerd, gewassen en afgedroogd door de aanwezige Pi-ers. Die moeten gedacht hebben: Yeah baby, toeristen die NL komen spelen.

Toen Wouter definitief van zijn kruk viel van de slaap en de laatste Yank vertwijfeld zijn laatste $60 met een bullshithand verblufte werd het tijd om groenere velden op te gaan zoeken.

Ik besloot de jongens mijn vaste adres te laten zien: Luxor.

In deze pit hebben ze een wacky game: een 1-1-2 (2 small blinds) NL game met een max buy in van $50.

Na 8 handen zie ik alleen maar glunderende PI-ers om me heen. Het motto hier is: It is immoral to let a sucker keep his money.

Binnen no time staan we met zijn 6en een K voor ofzo. tijd om naar bed te gaan. Inmiddels is het ook al 05.00.

De volgende morgen vindt mijn vrouw dat 08.30 een mooie tyd is om op te staan, mijn hoofd en ik denken er aanzienlijk anders over, maar wat moet dat moet.

Nest uit en sight-seeing tour met vrouw. Ik laat een taxi komen en laat ons afzetten bij de winkeltjes recht tegenover de voormalige Stardust, vandaar wandelen we casino's in en uit om uiteindelijk bij bij Flamingo af te haken en naar het hotel te gaan. Daar doe ik nog een mislukte poging tot een powernap. Het alarm van het hotel gaat steeds af en dat is HEEL irritant. ('s Nachts zou dit nog een keer gebeuren, toen stond ik echt op het punt om het alarm vd muur te halen en degeen die mijn blog vaker lezen weten wat er gebeurd als ik aan het klussen sla.)

De dag erna ben ik even door de Bellagio heen gelopen. Wat een paupertent is dit aan het worden zeg... Niet normaal meer. Verf laat los, in de fluwelen banken bij de lobby zitten scheuren en de tapijten zijn te goor voor woorden. Wat is hier aan de hand? Ook Bobby's Room (vernoemd naar Bobby Baldwin) is helemaal leeg, hier zaten vroeger de high stakes spelers de big game (4K-8K) te spelen. Het heeft er alle schijn van dat de Bellagio niet langer de "place to be" is.

Het budget is al redelijk aangetast, dus moet ik maar even naar de ATM (= pit in de Luxor) ik neem wat PI-ers mee en we spelen eerst wat met zijn 6-en en ik verlies zowaar 2 buy ins.

De anderen willen op een bepaald moment iets anders gaan doen, bowlen, drinken, naar een titty bar, whatever...

Eelco en ik zijn nog lang niet uitgekaart, wij besluiten hier nog even verder te spelen, we vragen om 2 seats aan 1 tafel, we zo gezellig. We komen naast elkaar te zitten. De seating is als volgt: loose-weak op 1, Dajo op 2, Eelco op 3, Mijnheer in rode trui op 4, grinder op 5, de 6,7 en 8 seat worden bemand door loose weak. Ik besluit in een van de eerste handen een image neer te zetten en limp met 48s. Als ik een flushdraw flop en ik tegen een raise aankijk, besluit ik dat het geld er maar in moet. Gelukkig hit ik op de turn al en ik triple meteen op.

Eelco en ik zijn benieuwd naar de kaarten die open gaan voor de side pot, under pair vs overcards, LMAO, de 8 die ik op de flop bij mijn flushdraw hitte bleek al ruimschoots genoeg voor de pot. Ik had mijn flush niet eens nodig. Eelco en ik kijken elkaar aan en denken hetzelfde: Dit wordt lachen.

De mijnheer in de rode trui beukt binnen no time $300 (6 buyins) weg tegen de tighte grinder en gaat weg. Hieroor in de plaats komt Giuseppe, een totaal logeslagen Italiaan. E en ik bestuderen de man goed en binnen 5 minuten weten we het zeker, deze luidruchtige mafkees is zwaar aan de coke.

Met zijn roekeloze stijl weet de man binnen 20 handen zijn 50 op te werken naar dik $700. Dit is voor de man teken om helemaal los te gaan, standaard wordt iedere pot vanaf dit moment geraised naar $12 of $20, ook nu heeft de man belachelijke mazzel. J2 flopt een boat, blind gespeelde kaarten blijken geflopte setjes te zijn etc. etc.

Van 23.00 tot 08.30 weet de man slechts 4 keer preflop van zijn hand af te komen. E en ik blijven kalm onze mooie handen flatcallen en de man het betwerk te laten doen, wat resulteert in enkele monsterpotten. E heeft bizar veel pech als hij zijn stack verliest in een flip, de avg stacjksize is nu $400 en E moet opnieuw inkopen voor $50. omdat de Italiaan nog steeds ales raised naar $20 is E elke hand die hij speelt committed en zoekt hij naar handen om te pushen. Hij pakt wel wat handen, maar een vetpot is het allemaal niet. Op een bepaald moment heb ik mijn stack opgewerkt naar $600, ik verlies wat lullige potjes met tptk, tegen handen als K5 die hun kicker pairen en sta $350.

1 van de loose/weak spelers pakt een monsterpot van onze vriend Giuseppe.

De speler staat op grijpt een hand `red` (Red is een rode chip van $5) mikt die in het midden en zegt: Bonus for the next pot. Er zit dus een dikke $120 dood geld in de pot, nadat die dude terugkomt om zijn jas op te halen, trekt hij nog een honderdje uit zijn zak en pleurt die bij de $120 die al dood in de pot zit. Giuseppe maakt weer $20 (Laag pocketpair, want alles gaat naar $12, behalve hoge pockets, die speelt hij slow en lage pockets gaan naar $20)

6 callers ik kijk voor de vorm in mijn hand, want ik ga deze pot no matter what spelen, ik krijg iets van 17:1 voor mijn centen. Ik vind Q5off, heel veel beroerder kan niet, maar ik moet wel callen, de flop brengt: QJx. toppair, nu moet ik desnoods allin callen. Giuseppe maakt weer iets van $50 ofzo, 3 man duiken all in (allemaal undercalls) en ik call maar mee. turn is weer een blank. Mijn tighte buurman gaat nu ook all in. Ik moet $165 callen voor een monsterpot, maar ik heb toppair, dus ik call maar gewoon mee, ook Giuseppe doet weer vrolijk mee. De river brengt een 5 voor mijn rattigere 2-pair. 1 vd undercallers heeft QJ voor een betere 2 pair, dus die pakt de hoofdpot, maar ik pak de ook juicy side pot. Al met al levert die pot me toch een slordige 300 op.

Nu krijg ik weer een beetje stack.

En niet lang daarna de grootste pot ooit gespeeld in de geschiedenis van de Luxor:

Ik vind in positie KTo en limp in een 7 way pot. Giuseppe maakt traditioneel weer $12, maar daar had ik allang rekening mee gehouden, zoals iedereen overigens.

De flop brengt:Q98 rainbow, Giuseppe maakt zijn standaard bullshitbet van $30 op de flop. Iedereen met enigszins uitzicht op iets called dat uiteraard meteen, dus zit er alweer dik geld in de pot. Ik denk dat ik met een J wel goed zit en dat ik wordt afbetaald door elke T als ik idd mijn J hit. Turn brengt een 8, hierdoor komen er 2 spades op het bord. Het maakt me niet ongerust, want 2 pair/trips had op de flop allang een bet gemaakt. Het wordt rond gechecked en ik check behind, de river: een off-suit J. SHIP it baby. Iedereen checked naar me toe, dat vond ik wel jammer, liever had ik een bet in early gezien, dan had ik iedereen mega kunnen reraisen, vast een looser te vinden die gaat betalen. Ik besluit er maar $100 (2 buy ins) in te schuiven, nog net betaalbaar voor elke T.

Iedereen fold braaf tot de man in de 10 seat zonder een moment na te denken zegt:"all in" FUCKDADUCK... Dat was nu net de enige (Misschien samen met de grinder) mijn stack echt kon aantasten. Mijn vrouw komt net binnenlopen. Ik vraag om een count en ik denk dat de reraise iets van $200 is. Na de count blijkt dat ik nog een dikke $375 moet callen. Als ik fold kan ik lachend de game verlaten met een + van $450. Als ik call en split win ik iets van $150, als ik call en verlies dan sta ik exact even, en daar heb ik niet de hele nacht voor gespeeld (Inmiddels is het 08.30 in de ochtend) en als ik win..... Dan pak ik een pot van $1200 en moet ik om een bijzettafeltje vragen voor mijn chips, want ze hebben alleen $1 en $5 chips.

Ik denk een tijdje na en maak wel 6 keer mijn excuses voor het lange wachten, om het erger te maken zegt mijn vrouw ook nog: "Leg nu maar weg..."

DAMMIT, heeft die gast echt een bs hand als J8? Ik tel de chips uit en heb werkelijk een hele toren voor me staan, dat is het geld voor de call, ik herinner me het shot uit de film Rounders. You cant lose what you dont put in the middle.... Maar op het laatste moment bedenkt Mike zich en denkt: "But you ain't gonna win either." Ik besluit dat het geld erin moet. Ik schuif de boel erin (Met 2 handen, 2 keer pushen) Inmiddels is iedereen uit de pit opgestaan om te kijken waarom die tafel daar in het midden zo doorzakt, dat waren dus de chips in het midden. De man aan de overkant kijkt verdacht triomfantelijk en en laat een T zien (Ik juich van binnen, sowieso een split.....) als ook de ander ekaart opengaat en een A blijkt, geef ik Eelco een hi-5 en roep: "Ship it" naar de dealer....

Pot van 24 buy ins... Op slechts 1 buy in mijnerzijds. De man staat op geeft me een hand ( ZEER sportief) en zegt er nog bij: That was a no-brainer.

Ik tip de dealer $50. Ik speel nog 1 rondje, om het niet op een runner te laten lijken. (Belachelijk als je al 12 uur aan 1 tafel zit, maar na een uur of 26 wakker waarvan ruim 15 aan de kaarttafel, denk je niet meer helemaal helder.) Giuseppe heeft inmiddels allang zijn $700 erdoor gedraait en nog zeker $300 bijgelapt.

Het is inmiddels 09.00, ik ga naar de cashier en vraag om wat racks, als de man er 2 aangeeft zeg ik tegen hem: I was more thinking 6 racks actually (klote-$1 chips) man kijkt me meewarig aan en geeft me waar ik om vroeg. Met een plof lever ik 6 volle racks in, de man kijkt naar mijn chips en zegt: Where did that came from? Waarop de pokermanager tegen hem zegt: This man just won the biggest pot in Luxor pokerhistory. Was leuk geweest als de amn een Russisch accent had opgezet en gezegd had: "Pay that man his money".

Daarna naar huis wandelen want de CES is in town, dus een taxi pakken is wishfull thinking.

Morgen meer....

 

Nieuwe ronde nieuwe kansen

Ik heb al HEEEL lang mijn blog niet meer ge-update, dus is het zo langzamerhand tijd om dat eens voorgoed te veranderen.

Allereerst een heel gelukkig 2007... 

 

Ik heb in november een keer een hele lange blog update gemaakt, maar toen ik wilde saven vond blogspot dat ik er TE lang over had gedaan en dat was voor blogspot de reden om mijn werk zonder pardon weg te duvelen. Na een tirade en daarbij behorende verwoestingen van alles in de directe omgeving van mijn computer, besloot ik mijn blog te verplaatsen naar Sittingout.com. Gemaakt door een trouwe PI bezoekers: Eelco. (Eelco: Als Sittingout.com het flikt om mijn blog te veruïneren, ga jij een HEEL onrustige nacht tegemoet a.s. vrijdag)

Maar goed dat terzijde.

Begin november was ik in Amsterdam om de sidegames van de MCOP te spelen. Hele lange sessie's Limit poker dus. Met gemixt resultaat, maar al met al met een redelijke plus kunnen afsluiten. Met name dankzij de Noorse "bingospelers" die stelselmatig door mij werden opgezocht, wat resulteerde in absolute slachtpartijen aan de tafel, je kent het wel, met K8o een flop gaan zien vanaf de BB, 2 pair floppen en gewoon niet folden en een monsterpot binnenslepen van E800 (In 10/20 Limit) en wat Noren in vertwijfeling achterlatend, "I thought you were bluffing". Bluffen op zijn Noors: Afcallen met de grootst mogelijke crap.

Al met al heb je na 8 dagen limit spelen zin om iemand redelijk hard op zijn gezicht te gaan slaan en zocht ik met een beperkt budget een NL game op: 5/5, waar in inkocht met de winst van die dag, iets van E260.

Eerste hand: QJs in positie, EP maakt E30 (Standaard) 6 man wil dat wel betalen en dus krijgen we een flop: AQ9, ik denk dat ik zwaar beat ben met zoveel man en wil eigenlijk al mucken, de preflopraiser maakt wederom E30 (In een pot van 200+), iedereen fold naar mij toe en ik besluit dat ik wel E30 wil betalen voor een turn. een rainbow 7. Er wordt gechecked en ik besluit behind te checken. De river brengt nog een irrelevante low-card en de man bet E50 op een pot van inmiddels een slordige E300, dat wil ik nog wel betalen met mijn marginale hand. Ik call en pak de pot tegen JJ. Lekker begin denk ik nog....

Paar handen later krijg ik 67s en besluit te limpen, iemand maakt E30, de hele familie gaat weer mee naar de flop en die brengt: 458 rainbow, maw, ik flop de nuts, de preflopraiser denkt geen seconde na en ramt er een bet in van E200, ik besluit niet eens de anderen de kans te geven en beuk gelijk al mijn centjes erin (E500 ofzo). De man called instantly en ik bid de goden van hun wolk: no boardpair, no boardpair, de board blankt 2 keer, de man gooit azen open en denkt serieus dat hij me beat heeft. De blik als ik de nuts opendraai is er 1 vol minachting. De man gaat enigszins onredelijk te keer: How ze fuk cen joe cawl wizz suchz ae creppie hand like thatz? Ik grijns de man een beetje stom aan en tip de dealer. Thanks for the double up mate....

Verder nog wat op en neer geschuif van geld en ik eindig met E1200, niet gek met een buy in van E260. en ik baal een beetje dat ik niet eerder NL ben gaan spelen. Op de limit tafels was het niveau al droevig, maar wat ik hier zie slaat werkelijk alles.

De 2 meest memorabele handen wil ik nog wel delen met jullie: Ik heb in Limit 4h7h vanaf de sb en kan mee voor E5 in een multiway pot, de flop brengt:3c,5h,6h

Ik flop dus de nuts en heb een geweldige redraw. En wordt wat heen en weer gebet en ik besluit malle Eppie te spelen en mijn monster te slowplayen, de turn brengt een Jh, ik ben geweldig kwaad op mezelf als er na mijn openingsbet geraised en gereraised wordt, ik besluit 2 bets maar te flatcallen en te kijken wat er op de river gebeurd. Die brengt een 3h. Ik heb dus nu de nuts, een straightflush met 4 harten EN een boardpair op tafel. Heel veel beter kan niet. Ik bet gewoon uit en wordt geheel volgens verwachting geraised en gereraised, ik besluit de betting vol te gooien en de anderen callen. Uiteraard laat de eerste de Ace high flush zien (gerivered, dus deze man moet helemaal niet piepen) en de andere de fullhouse met pocket J's. Uiteindelijk had ik dus de hele hand al de beste hand, maar ik verbeterde op elke straat, van straight, naar flush, naar straightflush. Limit is soms zo'n cool spel.

In de NL sessie wist ik nog te ontsnappen aan een 1 outertje, ik heb AQs en ik flop een flush draw, de man naast me checked en de man in LP maakt een bet(Deze man had ik wel in de pocket dacht ik zo: hij zal wel een mindere flushdraw hebben) Maar mijn buur schuift ineens al zijn geld erin.Ik heb hem ruim covered, maar ik merk aan de man in LP dat hij sowieso wil gaan callen, daardoor ga ik twijfelen, de board is: 578. Misschien heeft mijn buur wel een tiny pair en LP iets raars, misschien wel 69s en derhalve al een straat bij zijn flushdraw. Ik ga in de denktank voor een paar minuten en fold met pijn in het hart. LP called instantly. De turn brent meteen al de K van mijn suit, DOODziek ben ik ervan, maar de river brengt de 1-outer voor de straight flush van mijn opponent in LP. Hij had EXACT de holding waar ik hem op inschoot, 69s en dus idd outs voor een straightflush.

Na de Masters begonnen de dingen dramatisch mis te gaan. Niets, maar dan ook helemaal niets loopt meer zoals het moet, november was zwaar verliesgevend en december was ook een behoorlijk drama. Gelukkig pakte ik een paar dagen voor kerst een mooie 2e plek in een 30+3 NL freeze-out op Stars, goed voor $1700, daardoor werd die maand iets dragelijker. UIk ging overigens met een 3:1 lead de heads up in, dat mag ik eigenlijk nooit meer weggooien natuurlijk, maar een repush op een vermeende bluff van hem met KJs tegen zijn AQ ging verloren. Op een random push van mij callde hij met 79o (Voor zijn halve stack) en toen was het gedaan met me, om eerlijk te zijn: ik heb er geen moment wakker van gelegen. Ik speel sowieso zelden toernooitjes en ik was allang blij dat ik de money haalde.

Ik had trouwens laatst nog een interessante discussie met Ruud. Die ging over de mate waarin poker een geluksspel is. Wij kwamen tot de conclusie dat op de meeste sites onder normale omstandigheden het nauwelijks te doen is om op bepaalde limieten winstgevend te spelen (DWZ: zonder rakeback en zonder bonus) en dat ging met name over limit. De kennis over limit is dermate wijdverspreid en algemeen geaccepteerd, dat het nog maar zelden voorkomt dat er 2 complete offhanden tegen elkaar komen, het is meestal AK vs AQ, low pair vs AQ/AK of high pair vs high pair. Er wordt dus ZO tight gespeeld dat je wel mee moet gaan daarin, omdat anders de rake je eventuele edge opsnoept. (Dit verhaal gaat met name over PokerStars)

Ik ben een beetje in Omahaland aan het rondneuzen, omdat Omaha mijn zwakste game is in HORSE en met name in de mixed games wil ik komend jaar proberen een progressie door te maken. Omaha high is nu redelijjk onder de knie. Aan de split games wordt gewerkt. Eight or better is al tijden mijn betere game, maar in Omaha wil het er niet uitkomen, wat literatuur en nadere studie zal dit hopelijk veranderen. Ik vind het oprecht jammer dat HC geen andere games aanbiedt dan Texas Holdem en incidenteel een dure Omaha game. Op het moment dat er wat meer interesse komt in de wat meer exotischere spelvormen zal ik eens gaan kijken wat ik daar kan klaarspelen. Met name in stud verwacht ik een grotere edge te hebben dan in Holdem op de "bingospelers", maar de kans dat stud binnen afzienbare periode wordt aangeboden acht ik nagenoeg nihil.

Over een paar nachtjes staat de 3e Pokerinfo trip naar Vegas alweer op het programma. Ik kijk er erg naar uit en hoop dat mijn kansen eens een keer keren, want wat ik de afgelopen maanden aan beats over me heen heb gehad is zo langzamerhand niet grappig meer. Ik speel lang genoeg (4,5 jaar ongeveer) om te weten dat het aan mijn spel niet ligt, maar het wordt wel steeds moeilijker om in mezelf te blijven geloven. Ik heb inmiddels live een unbeaten record van 23 sessie's en de laatste verliesgevende cashgame sessie was ergens in mei. Dus er is alle reden om aan te nemen dat ik ook in Vegas wel weer wat argeloze toeristen te grazen kan gaan nemen. En mocht dat niet het geval zijn: In Vegas hebben een aantal rooms HELE juicy bad beat jackpots.....

C U in Vegas.

PS: Wist je trouwens dat je maar beter niet uit frustratie casinochips tegen de muur kunt kwakken? Ze kunnen namelijk kapot, met name de E100 chips zijn hiervoor gevoelig. Maar met wat hulp van Pattex is uiteindelijk alles wel te repareren.

Nou het is alweer bijna 2 maanden geleden dat ik een blogje heb getypt, dus het moest er maar weer eens van komen.

Ik heb eigenlijk geen idee waar ik moet beginnen.
In de maand juli heb ik eigenlijk niets anders gedaan dan zitten stomen.
Wat een gillende hitte zeg.

In augustus was het weer eens normaal zomerweer voor Nederland (Nat en koud)

De hond is gewoon doorgegaan met banken opeten.
(Menno, nog bedankt dat je me effe hebt geholpen met het opruimen van die oude krengen)

Ik heb na 4 jaar droog te hebben gestaan mijn eerste MTT's gewonnen.
Op Ocean Poker of all places.
Binnen 48 uur won ik zo wel de 5 met rebuy ALS de 10 met rebuy.
De 5 met rebuy had nog wel een irritant staartje.

Ik zat heads-up met een gozer uit Denemarken en we voelden allebei wel aan dat dit uren zou kunnen gaan duren, dus stelt mijn tegenstander een split van het prijzengeld voor.
Ik ga akkoord en we gaan allebei in de eerstvolgende hand all-in.
De winnaar betaald de verliezer de helft van het verschil via de inter-account transfer optie op die site.
Nu blijkt dat je op die site naast de spelersnaam van die speler OOK zijn emailadres nodig hebt, wat die knul dus niet heeft (Ik verloor de blinde all in).
Dus ik mail even naar support om dat door te geven met de varag of ze zo vriendelijk zouden kunnen zijn om hem even mijn mailadres te laten weten.
Ik krijg uiteraard geen antwoord en als extra beloning wordt gewoon mijn account met de cash out van de 2 toernooi overwinningen geblokkeerd. Ik moet support bellen verteld een pop-up mij.
Dus ik bel braaf support (mij van geen kwaad bewust) en daar wordt mij verteld dat ik verdacht wordt van "collusion" (Het samenwerken tegen andere spelers met als doel er zelf beter van te worden.)
Die sufferds hadden de chat van het toernooi maar half gelezen en helemaal gemist dat we al heads up zaten toen we de split bespraken. Ze dachten daar dat we samenspanden tegen de rest van de tafel.
Dat duurde uiteindelijk een week. Toen ik eindelijk mijn geld had kon ik gelijk dik $85 weer inleveren, want ik had een bounty op mijn hoofd gezet (Bounty = bonus voor de persoon die je uit een toernooi gooit)de bounty zou 10% van mijn resultaat zijn (Weet ik veel dat ik ga winnen) in dat bewuste toernooi. Dus dat was ook een fijne actie, maar beloofd is beloofd en "een man een man een woord een woord", dus niet piepen maar gewoon aftikken.

Inmiddels is Laurens ook weer terug uit Vegas, hij heeft geweldig gespeeld, maar geweldig spel is nu eenmaal niet voldoende in een event met 8800 man. Je hebt ook het nodige geluk nodig en dat had Laurens helaas niet.

Verder gaat het cash-spel met ups en downs. Geweldige dagen wisselen zich af met onwaarschijnlijke downswing periodes.
Je hebt van die dagen dat helemaal NIETS wil lukken.

1 situatie wil ik nog wel schetsen:

Ik speel in Utrecht in een side game van een toernooitje waar ik al rap uitlig.
Ik hit geen ene pepernoot todat de dealer zegt: Laatste rondje en dan is het afgelopen.

Ik vang op de blind pocket 9's.
En ergens in early bet iemand EUR 12. 6 man willen dat callen, dus ik doe mee.
Dan komt de flop: 892 rainbow. Gezien de agressiviteit eerder die avond weet ik zeker dat iemand de openingsbet gaat verzorgen. En die komt ook: EUR 50, 2 man die EUR 50 callen op mijn absolute nuts. Als ik het mag zeggen weet ik allang hoeveel ik nog voor me heb staan en schuif het erin: EUR 116,-- (Een raise met EUR 66,--) die de anderen callen.
Er wordt besloten om de handen open te gooien. Ik verwacht minstens set over set of in elk geval overpairs.
De getoonde handen:

J8off
pocket 5's
T6 suited (ranbow board ZONDER zijn suit, dus runner flush is uitgesloten)

De turn brengt meteen een 7 waardoor de man met T6 suited 1 van zijn 4 outs hit voor de straat, waardoor mij een pot van dik 450 door mijn neus wordt geboort. Zelden ben ik misselijker geweest van een beat.
De man kan totaal niet spelen en toch pakt hij de grootste pot van de avond.
Maar eerlijkheidshalve moet ik wel zeggen: als je me op de flop gevraag dhad of ik wilde dat iemand zou callen met een gutshot had ik gezegd: JAH...

De kaarten besliste dat die moest vallen, ik weet in elk geval dat ik met de beste hand het geld erin wapperde en daar draait het in poker om: Je oppenenten zo slecht mogelijke odds laten betalen om hun hand te laten maken. En dat is exact wat ik deed.
Ik hoop alleen dat hij er de volgende keer weer bij is en dat hij mijn geld nog heeft.

Het werk bij Pokerinfo is nog altijd even uitdagend.
Niets is mooier dan je eigen ideetjes te implementeren en merken dat je idee eigenlijk een werkend idee is en dat anderen er net zo enthousiast over zijn als jij.

De kledinglijn is af en wordt op dit moment anders verpakt.
De ontwikkeling van de nieuwe site is nu ook zo'n beetje in de eindfase.
Verder hebben we nog een hele sloot dingetjes in de koker waar we snel meer over hopen te kunnen vertellen.

Verder heb ik me door mijn broertje de Zeven Heuvelenloop in laten lullen (16 kilometer hardlopen, dus dat wordt nog behoorlijk aanpoten.
Ik heb gisteren al even door het bos gerend, met de basissnelheid zit het wel snor, de conditie zou nog wel wat beter mogen.

Dosca was van de week zo ziek als een hond (Sorry, beetje flauw) beest heeft de hele nacht liggen reutelen, kokhalzen en uiteindelijk om 07.00 overgeven. Altijd fijn, ontbijt op bed.
Dus ik kon de boel weer opruimen. WAT EEN VIEZE ZURE LUCHT...
Ik heb haar matrasje (Ze heeft zo'n hondenmat annex matrasje) maar gelijk in de wasmachine gegooid, want de lucht was niet te harden. 3 dagen later meurt dat beest nog steeds naar een pot bedorven augurken. Douchen kan effe lastig, want ze moet over een week naar de kapper en daar wordt ze ook gewassen en Bouviers staan al bekend om hun moeilijke huid, dus we moeten de ramen maar effe tegen elkaar openzetten en hopen dat de lucht weg wil trekken.

Tjonge...

Jullie hebben alle recht om boos te zijn/worden of blijven.
Ik heb beloofd om regelmatig te posten dat doe ik helaas niet.
Dat heeft te maken met het volgende: Ik maak natuurlijk een hoop dingetjes mee als medewerker van Pokerinfo, maar ik zit telkens met het dilemma: Is dit "bedryfsinfo" of niet?
Maar sommige mailtjes die ik ontvang zijn gewoon TE grappig.

Daarom zal ik maar zo min mogelijk in detail treden, dan kan ik ook niemand onbedoeld voor schut zetten.

De overgang van een zeer strak ritme (Mijn oude werkgever) en mijn nieuwe werkgever (Pokerinfo) gaat me redelijk eenvoudig af. Ik ben nog elke morgen dolblij dat ik de stap heb durven nemen. Ik kan hier heel veel van mijn creativiteit in kwijt.
Er zitten zoveel leuke, spannende en interessante dingen aan te komen voor pokerend Nederland, dat mijn vingers gewoon jeuken om het niet op te schrijven allemaal.

Sja, wat heb ik verder allemaal meegemaakt de afgelopen maand....

Eens even denken, heel veel poker natuurlijk. Ik vind het belangrijk om veel te spelen / te praten met mensen over poker zo begrijp ik hoop ik de spelers/pokerend Nederland beter en kan ik op die manier proberen mijn steentje bijdrage aan een beter/gezelliger pokerklimaat in Nederland.

Er is 1 punt wat me echt van het hart moet. Ik vind het buitengewoon jammer dat er een ware wildgroei is aan toernooitjes zonder dat er ook maar enige structuur/kennis aanwezig is.

Ik vind het onbegrijpelijk dat er "organisatoren" zijn die botweg E10 fee durven te vragen voor een lullig E10 rebuy toernooitje (Er bestaat wat my betreft wel een whitelist van organisatoren die hun zaken WEL op orde hebben). Je mag van mij vragen wat je wilt, maar vergeet niet dat E10 vragen een bepaald verwachtingspatroon schept. Daar moet je wel aan kunnen voldoen. Er is, in mijn ogen geen enkele ruimte voor foutjes als je E10 durft te vragen.

In mijn ogen minimale eisen als er 100% fee (vergeet niet dat 60 maal E10 per keer gewoon E600 aan inkomsten is) gevraagd wordt:

Pokertafels
Eigen chips (Geen standaard suit of double dice rommel)
Plastic speelkaart (Minstens Modiano kwaliteit)
Vaste dealers
Minstens 1 exemplaar van de gehanteerde regels beschikbaar
Een "brush"
Een voor iedereen openbare registratie van buy-ins, add-ons en prize distribution
Een schappelijke locatie

Wat mij eigenlijk op het volgende heikele punt brengt.
Ik zou zo graag zien dat poker uit het kroegcircuit komt, overal waar ik kom zit ik in een naar schraal bier meurende lege kroeg met personeel dat nog even snel wat probeert wat bij te beunen.
Ik daag hierbij alle organisatoren uit om het volgende event neer te zetten:

In een groot en prestigieus hotel een ruimte huren, alwaar een invitational wordt gespeeld met een minimum buy in van E250 + E75
Voor die E75 (Of meer) moet een buffet worden ingericht, drinks on the house, verder is het de bedoeling dat iedereen minimaal in een combinatie komt. Smoking hoeft dus nog niet eens direct, maar een beetje dressing up kan geen kwaad.
Uiteraard dit alles in een sfeervolle ambiance, dus iets elegantere chips, iets elegantere cocktaildames danin de avg kroeg, net even iets betere kwaliteit decks, net even iets betere structuur.

Ik weet zeker dat het event de pokerwereld meer aanzien zal geven en als je als organisator dit tot een goed einde kunt brengen is je naam als organisator definitief gemaakt lijkt me, dit zal helaas geen winstgevende klus worden, maar een prestige kwestie.

Welke organisatoren durven zo'n prestigieus project aan?

Verder nog een hoop gespeeld.
Ik kan merken dat mijn game met sprongen vooruit is gegaan sinds mijn break eerder dit jaar.
Met name live spelen is een erg positieve impuls voor mijn game heb ik gemerkt.
Ik krijg meer tijd om mijn fouten te overdenken, terwijl online gewoon dom stampwerk is.
Uiteraard heb ik mijn enorme dieptepunt alweer gehad.
Ik heb vorige week een bedrag verloren waar je niet helemaal lekker van wordt (Zie pokerinfo --> gericht zoeken typ: 5,066 in en zie daar.)
Gelukkig kon mijn roll het net trekken en heb ik mijn woede kunnen botvieren op de spelers in HC A'dam waar ik donderdag heerlijk 10-20 heb gespeeld en tot grote woede van enkele spelers al lezend in een boekje (CPE, Rolf, dat je dat artikel in het augustus nummer nog gewoon hebt kunnen schrijven... Ik vind het een godswonder) de tafel met agressief en goed spel heb op kunnen rollen. Op een bepaald moment begon een vrouw te krijsen: "Hey, hou nou eens op met je bijdehante geraise de hele tijd, het is een gezelsscahp spel hoor... ASO" Waarop ik enkel terug grijns en de dame reraise met de stonecold nuts. Heerlijk.

Diezelfde dame had al de hele avond lopen verkondigen dat ze in de steun loopt en de 1700 die ze verloren had aan de blackjack helemaal niet kan missen. Ik heb daar helaas voor haar geen enkele medelijden mee.
Aan de pokertafel is het devies: To eat or to be eaten. En ik had honger zullen we maar zeggen.
Na 5 uurtjes rammen stap ik met 70BB's winst van tafel.
See you next time, lady... Make sure you bring enough cash.

Ook online loopt het nu lekker, ik kan qua niveau net mee op 5/10 NL sh. Maar zoals algemeen bekend: pokerspelers zijn lui en ik kan op 6 tafeltjes 100 & 200 NL ook uitstekend mijn muntjes pakken zonder een centje pijn. Als ik iemand dubbel boeit het me allerminst, omdat ik weet dat die munten uiteindelijk wel weer terug komen. Op 5/10 boeit het me wel, omdat het daar veel harder vechten is om je buy in terug te knokken, bovendien vind ik $1000 ook gewoon teveel geld om erin te blaffen als ik weakness ruik. Ik kom nog wel 5/10 spelen als mijn roll weer de klappen kan hebben en als ik mezelf er wat comfortabeler bij kan voelen.
Aan de pokertafel is geld mijn instrument en als ik daar niet volledig naar vrye wil mee kan werken, dan kan ik niet mijn A-game spelen en kost dat dus geld.

That's all for now.
Hoop snel Laurens hier te kunnen feliciteren met zijn WSOP resultaat.

Heeft weer even geduurd voordat ik weer kon bloggen.
Ik kan eerlijk gezegd nauwelijks wachten om bij Pokerinfo te beginnen, er staan zo vreselijk veel leuke en uitdagende dingen op het programma...
Eind mei zijn we op vakantie geweest naar Rome: Stedentrip.

Zo'n stedentrip begint al op Schiphol, ik kan me nog steeds verschrikkelijk druk maken over de inefficientie van een vliegveld. Ik snap er nooit wat van.
Tijdens het inchecken begint de ellende al, mensen die voor mij staan hebben zeker een kwartier per stel nodig om die koffers in te leveren (Zelf reizen we altijd met een mini-koffertje, dat mag namelijk gewoon mee in het vliegtuig)

We zijn zelf dan ook altij binnen 3 tellen klaar met inchecken. Maar het debiele van vliegvelden is altyd: je moet na het inchecken WEER in de rij. (Soms douane en daarna door de scan, soms alleen de scan)Dan mag je bij de gate WEER in de rij en als je in die slurf naar je vliegtuigje staat mag je NOG een keer in de rij. Als je dan EINDELIJK in het vliegtuig staat, dan staan er altijd hotemetoten voor je die in die bagagebakken staann te rommelen en heen en weer schuifelen, HOE MOEILIJK IS HET OM GEWOON MET JE KONT OP EEN STOEL TE GAAN ZITTEN EN ER TE BLIJVEN ZITTEN?

Als je gaat vliegen heb ik per definitie vakantie nodig om van alle ergenissen te bekomen.
Maar goed, we kwamen in 1 of andere afgebeukte bak wat door moet gaan voor "vliegtuig" Maar die korte vluchtjes zijn nog wel te prakken, iPod op en 2 uur doen alsof je slaapt.
Eenmaal in Rome, was het allemaal een eitje: gewoon doorlopen en als iemand iets vraagt haal je je schouders op en doe je alsof je gek bent, we stonden binnen 3 minuten buiten het vliegveld. Fiumicino (Vliegveld van Rome) ligt op 45 minuten van Rome zelf, dus hebben we de express trein genomen naar het centrum, daar verder met de metro en het laatste stukkie wandelen.
Davita had een TOP-hotel geregeld... Echt super, groot zwembad op het dak en een hele leuke sjieke bar. Uitzicht vanuit de kamer op het Colosseum. Ontbijt op bed at no extra charge, minibarprijzen ook zeer schappelijk.

Heel Rome was overigens zeer goed te doen. Alles zeer betaalbaar (In tegenstelling tot eerdere berichten) een behoorlijk groot ijsje kost EUR 2,-- een flesje water is EUR 1,-- Pizza kost een euro of 6 (Vaak in combinatie met een frisdrank naar keuze)
Verder dankte ik God op mijn blote knietjes dat ik niet met een reisgezelschap was, wat een enorm sneu gebeuren zeg... de hele dag met een hele grote groep sukkels op pad m,et allemaal hetzelfde groene petje (Verplicht ivm herkenbaarheid) ik weet zeker dat ik dat petje al na 5 minuten "verloren" zou zijn.

De terugreis was ZEER relaxed, we hadden de seats net vlak ACHTER de business class, werkelijk een ZEE van ruimte, HEERLIJK...

Op zaterdag ervoor (we vlogen zondagmorgen) was er nog wel sprake van "lichte" irritatie/stress:
Ik heb maanden geleden al geregeld dat onze hond netjes op gehaald zou worden door een dierenhotel (Want zelf geen auto) en was ook bereid om daar een redelijke prijs voor te betalen. Ze zouden Dosca ophalen tussen 13.00 en 15.00. Je laat zich waarschijnlijk al wel raden: HELEMAAL niemand komt opdagen. Wat was ik pissed off zeg... Dus wij konden nog even snel een alternatief gaan zoeken, gelukkig deed een pension in Naarden niet moeilijk en had mijn hond godzijdank alle benodigde injecties allang gehad. Beest in een taxi gemikt en naar Naarden gestuurd, dus uiteindelijk kwam alles goed. Maar wat een asociaal gedrag zeg van zo'n dierenhotel, om gewoon HELEMAAL niets van je te laten horen oid.
Daarna zijn we nog een weekje naar Drenthe geweest, ook dat was erg gezellig (De hond was nu gewoon mee).

Pokertechnisch heb ik niet veel uitgespookt.Ik heb afgelopen vrijdag een beetje limit gespeeld in HC A'dam.
Het niveau blijft er gewoon zwaar drama. Ik heb uiteindelijk voor 950 in moeten kopen en was op een bepaald moment met mijn laatste E130 in de weer. Het muntje kan niet eeuwig de verkeerde kant op vallen, dus op een bepaald moment moet je ook weer eens wat gaan winnen en zo geschiedde. Hoe het allemaal precies in zijn werk ging zal ik jullie besparen.

De laatste hand van de avond was wel grappig, we zitten nog 5-handed.Ik zit in last pos. en kijk neer op Ad9s iedereen raised naar me toen en ik vind een cap wel passend hier.
De flop is: 6s7s8s, kortom: een open ended straight flushdraw EN een overcard (Telt hier misschien toch weer voor een extra out) Maar met zo'n pot en zulke tegenstanders besluit ik door te raisen en te betten voor value (Meer dan 10 outs, 4 opponenten waarvan ik er op de river minstens 2 verwacht over te blijven) Uiteindelijk stampen we nog wat heen en weer op de turn valt een 8 en op de river mijn moneycard: 5s en tot mijn verrassing bet first pos. uit, terwijl hij telkens in de check-call modus stond. Aangezien ik de stonecold nuts heb raise ik de man weer terug waarop de man called en roept: IEK HEB BETER ALS FLOESJ... (De man maakt een Fullhouse op de river met zijn 58o) Waarop ik mijn kaarten opengooi en de straightflush toon.
"JAI ALTIJD GELOEK" Roept de man. (Na de meest gore outdraws die ik van heb moeten slikken, de 47 off en de J3 suited waren niet van de lucht, voelde ik ook dan ook geen cent meelij.)

Ik cash uit (Uiteindelijk toch nog een ruime winst, zelfs na aftrek van taxikosten, daar moet ik nog iets op verzinnen, want EUR80 elke keer is toch wel veel) bel een taxi en ga uiteindelijk met een redelijk voldaan gevoel naar huis.

Na de TSOP (Waar ik ook het limit toernooi speelde) had ik ook al een goed gevoel, hoewel ik noodgedwongen het eerste uur had moeten missen heb ik toch aan een tafel met SmokingJoep en naar mijn mening een van Neerlands beste limitspelers: "De Dal" nog een tijdje serieus meegedaan om de eindoverwinning. Joep en ik deden er werkelijk alles aan om de shortstacks te busten, maar elke keer ging het weer mis. Uiteindelijk haalde ik NET de money, omdat EasyCompany bubbelde (Die gast heeft 12 levens ofzo, ik heb hem een keer of 3 all in gezet en elke keer kwam hij eruit "smelling like a rose") Daarna met half pokerend Nederland nog heel gezellig wat gedronken in Enschede.

Ik denk dat limit toch meer mijn spel is, ik kan in Limit veel beter de tafel dicteren en aanvoelen wat er aan de hand is dan in No Limit. Ik kan me in No Limit staande houden, maar dat is het dan ook wel, ik ga dan volgend seizoen eens met Scorpy op toernee, waar hij zich zal toeleggen op de NL mtt's en ik de limit mtt's en side games voor mijn rekening zal gaan nemen.

Zo post je 2 weken niet, zo 2 dagen achter elkaar...

Heb ik een mooi bezochte blog, die voornamelijk door pokeraars gelezen wordt, vergeet ik helemaal wat te vertellen over poker...

Zat het goed proberen te maken.

Hoewel ik niet veel meer speel, bezoek ik natuurlijk nog wel mijn homegame in H'sum.

Aangezien ik de grote sponsor ben van de game (Eerste paar keer heb ik er al behoorlijk wat bijgelegd) was het maar weer eens tyd om wat terug te halen. Ik speel een beetje loose omdat ik vertrouw op mijn post-flop spel, dus is het in mijn voordeel om flopjes te gaan kijken.

Het risico is natuurlijk wel, dat je nogal wat variantie in je spel hebt.

Maar afgelopen donderdag liep het eindelijk eens lekker.

KJ off voor mij op de BB, 1 raiser naar 6 BB (Redelijk standaard bij ons) en 3 callers, ik doe ook maar mee, flop: T95

Iemand maakt een halve potbet en iedereen called, ik doe dat ook maar, 2 overcards en een gutshotdraw is wel aardig, vooral ook omdat ik niet het idee heeft dat iemand erg sterk staat.

Turn 4

Iedereen checked

River 5

Ik denk even na en push all in, ik denk dat niemand heel erg sterk zit en dat ook niemand een 5 heeft en dat blijkt ook wel, want ik pak de pot op.

Paar handen later besluit ik een raise te maken met K6 Suited vanuit last position (Met nogal wat limpers) first pos. komt er HARD overheen. Ik heb hem op een hoog pair en call maar, flop: 6Q6 waarop mijn tegenstander pushed, ik denk eventjes na, ik denk dat mijn 6 goed is, want ik geloof niet dat hij QQ zo zou spelen. Mijn opponent draait AA om en ik pak wederom een buy-in.

Uurtje later: vry tighte speler raised naar 6 ofzo (12BB) en een shortstack gaat all in voor 20, ik vind 56 suited (van klaveren nog wel, mijn lievelings-suit) en wil folden, ik pak mijn kaarten op om in de muck te gooien en terwijl ik ze wil gooien zegt mijn mond: CALL.
Ik besluit toch maar even na te denken en ik hoop dat de tighty ook called, dan zou mijn call misschien nog ergens op slaan. Maar hij fold, de all in draait: AQ off om en ik ben blij, want ik lig niet eens mijlenver achter. Als ik op de turn dan ook nog een flush maak, is de all-in drawing dead en ik pak nog een buy-in mee.

Vlak daarna: ik call 4BB met 47 mee in een 7-way pot, en de flop is: A58 rainbow, iedereen checked, waar ik blij mee ben, op de turn hit ik mijn gutshot waarop voor me iemand zwaar begint te betten, iemand called dat en iemand gaat over de top all in. Ik denk dat mijn straat goed is. en reraise de all in (van 24.50 naar 50) iedereen fold verder en de man met de all-in heeft zijn slowplay verkeerd getimed en blijkt met AK drawing dead.

Niet lang daarna: ik vind 35 suited (clubs) en besluit wat te proberen en maak een raise, Barry called me en de flop is iets van: KsJs9s ik maak een bet en word gecalled (Ik besluit vanaf hier de As te representeren) turn is een rag en maak WEER een bet Barry denkt effe na en called de river: Qs. Ik denk bij mezelf: nu MOET Barry de Ts hebben voor een K-hi str8 flush want met een 8s called hij me echt niet en de As heeft hij niet. Dus ik bet 9 en Barry zegt: Laten we er 20 van maken, nu weet ik dat hij de Ts heeft en denk dat hij iets heeft als TxTs oid, wat ook zo bleek te zijn. Achteraf ben ik blij met mijn play, want bij ELKE andere river had hij moeten wegleggen.

Uiteindelijk loop ik ruim als winnaar de tent uit, dat was echt effe nodig.

Zaterdag kwam Laurens (Scorpy) effe langs, hij zou blijven slapen, dus gingen we eerst even naar Hilversum om wat te gaan drinken op een terrasje om daarna lekker naar de Japanner te gaan, helaas liep dat even anders, want de Japanner zat barstensvol. Een alternatief was snel gevonden: De Argentijn...
De bediening was waarschijnlijk vorige week nog afwashulp.
Hij komt de drankjes brengen en laat gelijk een glas wijn over de tafel stuiteren, vervolgens kwam hij de gerechten opnemen, waarop Laurens zegt: "Moet je dat allemaal niet even opschrijven?" Vol trots meldt de ober: "Nee hoor ik onthoud het allemaal...."

Een kwartiertje later komt hij nog eens vragen wat we ook alweer besteld hadden... Wij kijken elkaar aan (Mijn vrouw was ook mee) en denken overduidelijk hetzelfde: SCHRIJF HET DAN OOK OP LULHANNES...

Het eten was van goede kwaliteit en de porties waren ruim, dus dat was allemaal wel in orde.

Eenmaal weer thuisgekomen hebben we even iets gedronken en wat plannen getrokken voor de rest van de avond: Keuzes waren simpel: Pokeren of een Miss Scorpy zoeken. Makkelijke keuze: SPELEN dus. Treintje genomen naar A'dam. Terwijl we station MuiderPoort voorbij rijden belt Dylan me op: of ik effe wat na kan kijken op internet. Anyways, hij vraagt ook waar we heen gaan en hij besluit mee te gaan als hij hoort dat we naar HC gaan.

Eenmaal in A'dam aangekomen blijkt dat A'dam eigenlijk ook maar een debiel dorp is: om 23.30 geen trams meer, dat wordt dus lopen naar HC, want een taxi is geen reele optie in A'dam.

Om 00.00 stappen we HC binnen en lopen linea recta door naar de pokErpit, waar blijKt dat er exact nog 2 plekkies vrij zijn op de 5-5 NL tafel. Belangrijke les van Eric "E-Dog" Lindgren: Everybody is a poor player unless proven otherwise. Nou met die instelling begonnen we dus allebei met een volle buy in (E500) Nog voordat ik mijn chips gestapeld heb is Scorpy al betrokken in een mooie pot:
Scorp in de blind called een preflop raise, met iemand anders erby in de pot. Flop: TQT, de preflop better bet weer en Scorp en de man naast hem callen allebei. De turn is een rag en de better laat lopen en de man in LP besluit 100 te betten, Laurens called netjes en de preflop man ook. River is ook een rag, last position bet 200. Scorp called en de andere man fold, Scorp pakt de pot met QK. We kijken elkaar aan en we denken voor de 2e keer vd avond exact hetzelfde: RAMMEN....

1 handje later vind ik zelf 44 in een unraised multiway pot, dat is wel een limp waard, achter me callen ook nog 2 man en de man in last maakt ook de call.

Flop: A47 rainbow, MOOI...

Ik check netjes, de man naast me bet 25, de preflop raiser called en ik ook. De turn brengt een 9 ofzo. Geen waarschijnlijke draws meer mogelijk. Ik besluit nog 1 keer slow te playen en check WEER, man naast me bet 50 en de preflop raiser raised nu ineens, ik kijk voor me en zie dat ik 470 heb staan en besluit dat het er maar in moet allemaal, dus ik zeg zo droog mogelijk: All In. De man in last position denkt geen seconde na en called. de river brengt een J.
de man kijkt happy (Ik denk nog heel even: De eikel heeft toch geen T8 heh?) maar op het moment dat de kaarten opengaan zie ik zijn gezicht vol afgrijzen vertrekken: de man had AJ.

Mooi, ik dubbel dus. de hand er exact na trekt Scorpy dezelfde man nog een keer helemaal leeg voor een volle buy in waarop de man opstaat en nijdig wegbeent, Scorp en ik wisselen nog een blik van verstandhouding en besluiten dat de avond nu al niet meer stuk kan, we zijn nog geen kwartier bezig en staan al ruim 1,5K voor.

De rest van de avond bestaat uit folden, folden en nog eens folden.
Ik limp een paar keer met handen als: QK (De potten zijn ZO multiway dat raisen niet zo heel veel zin heeft, je moet echt HARD raisen wil je iemand bang maken hier, je moet dan al gauw richting de 100 gaan, maar als iemand je called weet je nog niks) Waarop de flop komt: 8TK iemand raised en de bunkertighte Belg naast me die nog geen showdown heeft gehad reraised naar 100, ik denk geen tel na en duvel zo mijn top-pair in de muck.

Verder ben ik nog 1 keer aan de dood ontsnapt. Ik limp in eerste instantie met 44 maar iemand raised naar 30 en er is maar 1 iemand die dat called, dat is me net effe te tricky, ik denk effe na en fold. flop: 468 Ik heb een unheimisch gevoel dat de straat er wel eens in zou kunnen zitten, na een hele hoop geraise en gebet en uiteindelijk all in blijkt dus idd dat er een straat vs overpair inzitten en heb ik dus een er goed aangedaan door te mucken, want mijn overpair was sowieso al gedomineerd en als ik mijn 4 zou hitten (Wat ook gebeurde) dan zou de man met de straat zijdelings "meehitten" Dylan die naast me stond toen het gebeurde verslikte zich zowat in zijn bekertje water toen de flop kwam. Op zich begrijpelijk, want die 2 lui waren naast Scorp en ik de enigen die een forse stack hadden, dus in geval van call en boardpair had dat een triple up kunnen zijn en had ik met een dikke 3,5K aan tafel gezeten, hartstikke leuk allemaal, maar dat is theorie.

Verder netjes de blind afgewacht en gestopt, 3 uur spelen, 3 flops gezien, 1 hand gewonnen en toch als ruime winnaar het casino verlaten, hoe raar kan het gaan? Geinige is wel dat ik een leuk image heb nu, iedereen heeft nu het idee dat ik echt een bunkertighte grinder ben die baalt als hij KK krijgt omdat hij dan een hand MOET spelen. Niets is minder waar, het liefst beuk ik erop los met suited connectors, 1 gap connectors en als ik enigszins ruik dat ik wel eens de beste hand zou kunnen hebben cq kunnen drawen, dan liggen de centjes in het midden.

Daar gaan we de volgende keer dan maar van profiteren.

Daarna wilde we nog even wat drinken in de stad, maar dat is dus niet mogelijk in Amsterdam, je moet dan naar een stamptent en daar hadden we geen zin in, we wilden gewoon even zitten en wat drinken. Maar dat kan in Amsterdam niet echt, we zijn van 03.00 tot een uurtje of 04.00 op zoek geweest (Ook in buurten waar je zonder politiebegeleiding eigenlijk beter niet kunt komen en dat dan met een bedrag in onze kontzakken waar je moeiteloos het begrotingstekort van Angola in 1 klap mee kan dichten.) Uiteindelijk vonden we het wel welletjes en zijn we maar naar het station gegaan alwaar Dylan de bus kon pakken en wij een taxi konden bellen.

Nou, het heeft even geduurd voordat ik mijn blog kon updaten, maar dat had een reden.

Omdat het allemaal zo lang heeft moeten duren, ga ik maar in 1 klap 3 verhaaltjes proberen te typen (Liefst ook zonder spel/typ fouten ditmaal )

Allereerst zal ik het verhaal vertellen van mijn vrouw en haar mond.

Davita klaagde op de dag na Koninginnedag over haar mond, ze had wat last van haar gezicht, maar dat heeft ze wel vaker. Haar kaken zitten net als de rest van haar lichaam nogal los. (Duimen, schouders, heup, pols en kaak willen nogal eens uit de kom schieten)

Maar maandag was ze helemaal ziek ervan. Het kon zo niet langer, dus toen ze in bed lag (EINDELIJK) werd het alleen maar erger, kleren dus weer aan en in vliegende vaart naar het ziekenhuis. (Met de taxi) De dokter legde ons uit dat er in je hals een zenuwboom binnenkomt met 3 vertakkingen, de middelste leek onstoken volgens haar.

Remedie: Zoals bij alle doktoren: nog 2 dagen aankijken als je dan NOG last hebt, moet je maar even terugkomen. PFFFF, Lekker behulpzaam allemaal weer.

Vrouw op woensdag maar weer naar de dokter gejaagd want het was allemaal niet te harden, onze nachtrust ging er helemaal aan. (stilliggen is er natuurlijk niet bij) Die had ook een briljante oplossing: Kijk het nog maar een paar dagen aan, paar pijnstillers erbij en dan zou de dokter vrijdag weer bellen.

Vrijdagmorgen escaleerde de handel helemaal, mijn vrouw was meer dood dan levend, dus zijn we ook maar naar de tandarts geweest voor een verwijzing naar de kaakchirurg. De kiezen waren weliswaar niet het probleem, maar wellicht dat een paar verstandskiezen verwijderen de druk op de zenuw wat zou verminderen en daardoor de pijn wat zou verlichten.

Dat vond de kaakchirurg dus ook een goed idee en zo gezegd zo gedaan. 13.00 een afspraak in het ziekenhuis. Dus om 13.45 waren we aan de beurt (Kan ik me ook zo kwaad over maken... Waarom is het in een ziekenhuis ONMOGELIJK om op tyd geholpen te worden? Is plannen echt ZO moeilijk? Als je al niet eens kunt plannen, ben je dan wel capabel genoeg om te opereren? Om GEK van te worden.)
Uiteindelijk na een hele hoop geschuif en slappe lulkoek (De dokter komt zo bij u. Mooi weertje heh? Bent u hier vaker geweest?) was het eindelijk zover, de operatie kon beginnen. Helaas voor mijn vrouw werkte niet alle verdoving even goed dus moest ik mijn vrouw vasthouden op het bed. (Dat is zo'n beetje het lulligste wat mensen van je kunnen vragen, je vrouw in bedwang houden als ze ligt te gillen van de pijn terwijl het bloed letterlijk in de rondte vliegt, maar bij jezelf weet je dat het beter voor haar is.)

Taxi maar weer bellen om terug te gaan naar huis, vrouw in bed gegooid, want die was doodmoe die sliep als een roos natuurlijk, want die stond stijf van allerlei verdoving, Ibuprofen, Naproxen, Codeine en alles waar nog meer een enigszins verdovende werking van verwacht mag worden.

Ondertussen heb ik het huis maar wat opgeruimd, de was gedaan (2 keer) gestreken, was opgevouwen, wat fatsoenlijks te eten gemaakt, boodschappen gedaan, hond uitgelaten en bezig gehouden en wat op Pokerinfo zitten lezen.

Inmiddels gaat het alweer stukken beter met haar.

Dan nu het standaardverhaal over de dagelijkse ergenissen.

Waarom gaan de mensen hier in Nederland altyd als het kwik boven de 16 graden komt zich gelijk als debielen gedragen? Iedereen loopt gelijk in korte broek, slippers aan, zonnebril op het hoofd (JAJA, op het hoofd, niet op de neus) flesjes water met zo'n lullige bidondop mee (We leven ten slotte ook in een woestijn, waarbij de volgende waterbron wel eens KILOMETERS verder weg kan zijn) JE LOOPT VOOR JOKER, ik hoop dat het ding in je tas gaat lekken...
En dan laten we volwassen kerels met een korte broek op weg naar hun werk nog maar even buiten beschouwing. Oh wacht eens even, die laten we helemaal niet buiten beschouwing, want ik erger me er kapot aan en het is MIJN blog:

Mij zul je dus NOOIT in een korte broek naar mijn werk zien gaan, ik vind dat het op een bepaald moment zielig wordt als mensen een korte broek gaan dragen, ik vind het gewoon niet netjes staan, een politie-agent of een conducteur met een korte broek neem je tyoch never nooit serieus? Zal wel een tic zijn die ik van mijn vader heb overgenomen, die draagt ALTIJD hetzelfde: ondergoed natuurlijk, een gewone broek (Meestal spijker) een hemd, dezelfde schoenen, bijna altyd een wit overhemd (Alhoewel, hij daar de laatste tijd zichzelf wat frivoliteiten meent te kunnen veroorloven en dat (Als hij in een dolle bui opstaat) dat af en toe ook nog wel eens een blauwe kan zijn and last but not least: Hij draagt altyd zijn jas.

Ik heb dat een beetje van hem gepikt vrees ik, ik draag ook altyd weer of geen weer dezelfde kleding, sterker nog: ik heb niet eens winter en zomerkleding. Ik heb gewoon kleding die ik het hele jaar door draag. Mijn jas heb ik dus ook altyd aan: groot, zwart, leer en bovenal: ZWAAR.

Bestempel me gerust als saai: het zal me mijn $!^$# roesten. Ik vind: Als je je zo (Met gekke kleding, groen haar, grote tattoo enz.) moet uitdossen om te laten zien dat je heus wel interessant bent, dan is er iets mis. (Heb je dan ZO weinig te vertellen dat je je zo moet toetakelen om interessant gevonden te worden?) Begrijp me goed: Iedereen mag zich zo gek uitdossen zoals hij of zij maar wil, maar ik mag dan op mijn beurt dat dan weer raar te vinden.

Krijg net een telefoontje van mijn vrouw: OM UIT JE VEL TE SPRINGEN...

Ik kocht zaterdag een soort van TV-stick om op de computer TV te kunnen kijken.
Eenmaal thuisgekomen test ik het apparaat en het apparaat werkt van geen kant. Gelukkig heb ik de bon nog. Ik pak alles weer netjes in de verpakking en vraag mijn vrouw of ze het vandaag even terug wil brengen naar de MediaMarkt. Dat mocht dus niet, want ik had de verpakking (Blister-verpakking) open gemaakt.
JA DUHHHH hoe wil je anders dat ik het ding test? Anyway volgens het knulletje van de MediaMarkt had ik de verpakking niet mogen openen, want in de algemene voorwaarden schijnt volgens hem te staan dat het apparaat ALLEEN geruild mag worden als de verpakking niet beschadigd is (Wat NIET waar is, het product moet in de ORIGINELE verpakking zitten en dat is zo).
Dat kan dus niet als het in een blisterverpakking zit, jochie aan de telefoon zowat janken: Ja maar mijnheer, zo kan ik het toch niet meer verkopen? Lol, alsof mij dat wat kan schelen. Moet je maar niet aangeven dat je altijd mag ruilen. Ik ben lekker strijdvaardig, dus dit krijgt ZEKER nog een vervolg. Ik ga zaterdag nog wel even op missie, iPodje mee, geduld van een Tibetaanse monnik en een stapel brood mee en dan maar kijken wie de hardste kop heeft.

Nu als laatste, wellicht de meest grote verandering van mijn leven van misschien wel de laatste 5 jaar (Wel goed lezen: grootste verandering, niet belangrijkste verandering, want dat was uiteraard mijn huwelijk) IK HEB ONTSLAG GENOMEN.

Ik heb bijna 7 jaar gewerkt voor een effectenkantoor, waar ik in de loop der jaren zowat alle denkbare dingen heb gedaan. Back-Office, Handelaar, loopjongen, IT-figuur, Comms-guy enzovoort enzovoort. Ik heb heel erg veel geleerd in die tijd dat ik er gewerkt heb, niet alleen vaktechnisch, maar vooral ook hoe de wereld in elkaar steekt, ik denk dat ik nog redelijk naief was toen ik daar kwam werken, maar ja wat wil je? Ik kwam uit Westervoort, de Liemers (Nog net niet De Achterhoek) ik was 19 jaar en vond iedereen aardig. Nou die naiviteit ben ik wel kwijtgeraakt en ik weet inmiddels ook wel dat er "no such thing as a free lunch" is en ik weet hoe mensen in de "echte wereld" tegen geld aankijken.

De allerbelangrijkste les die ik geleerd heb: Als je ECHT wilt kun je alles bereiken. Ik was niet bepaald een briljante leerling, heb nauwelijks gestudeerd, maar wilde als 16 jarig ventje WEL heel graag effectenhandelaar worden. Dus ik naar de decaan cq studiebegeleider op de middelbare school met de mededeling: Ik wil effectenhandelaar worden: Hoongelach was mijn deel, ik moest maar HEAO gaan doen (Universiteit was toch te hoog gegrepen) stage gaan lopen bij een bank en dan hopen dat ik er een baan aangeboden zou krijgen en dan zou ik MISSCHIEN OOIT accountmanager kunnen worden, maar dat traject zou zeker 10 jaar duren en dat was sowieso het hoogst haalbare. Nou: MY ASS dat ik dat ging doen, ik besloot het maar weer op mijn eigen manier te doen, thuisstudie eraan geplakt van het Instituut voor Bank en Effectenbedrijf wat overigens niet eens zo gek moeilijk bleek. Vervolgens heb ik een jaartje overal en nergens gewerkt en uiteindelijk ben ik via een advertentie in de krant hier terecht gekomen en nooit meer weg gegaan, mijn eerste affaire deed ik binnen een jaar en had mijn doel binnen 3,5 jaar gehaald. Maar het boek is nu wel zo'n beetje uit, na bijna 7 jaar hier gewerkt te hebben besef ik dat het tijd werd voor iets anders.

Gelukkig voor mij kwamen de jongens van Pokerinfo (Waar ik sowieso al wel wat projectjes voor deed) met een aantrekkelijk aanbod, hoewel het zonde is om een doorlopend contract met een niet lullig salaris met uitgebreide secundaire arbeidsvoorwaarden uit het raam te gooien, denk ik dat het wel een goede move is.

Ik krijg vrij veel vrijheden bij Pokerino, maar de opdracht is simpel: Get the job done en verzin eens iets leuks. Kijk, dat zijn opdrachten waar ik iets mee kan. Het kan ze geen moer schelen HOE ik het allemaal doe ALS het allemaal maar gebeurd. Dat is ideaal, want mijn werkmethoden zijn nogal onorthodox en niet iedere werkgever kan zich daar in vinden (Tot mijn grote irritatie) de jongens van Pokerinfo ken ik natuurlijk al een tijdje en die werken net zoals ik dat doe: lekker buiten de gebaande paden en als iets nog niet bestaat dan maken we het zelf wel.

Ik heb er zin an.

Ik weet niet wat het is, ik voel me zo, tja hoe zal ik het zeggen?
Blij? Opgewekt? Zonnig? Zoiets moet het zijn.
De hond krijgt een extra knuffel, mijn vrouw een dikke kus extra.
Ik loop vrolijk door het huis te fluiten en begrijp niet waarom ik het niet eerder heb ingezien?
Hoe doen andere mensen dat? Ik begrijp er helemaal niets van.

Uiteindelijk na lang praten overleggen en rekenen hebben we besloten dat er bij ons ook eentje moest komen, natuurlijk het is een hele uitgave, maar volgens mijn vrouw het geld MEER dan waard. Aarzelend ga ik overstag.

Het begon allemaal vorige week donderdag, ik kreeg het telefoontje van mijn vrouw, opgewonden speerde ik naar huis en kon niet wachten tot ze thuis kwam.
Toen mijn vrouw dan eindelijk thuis kwam, was het dan eindelijk zo ver, ook wij, eindelijk.....

Ze pakte de grote tas en deed hem tergend langzaam open: Het karton zag er zo mooi uit, helemaal nieuw en glossy. Snel rukte ik de doos open, en JAWEL HOOR....

Een FANTASTISCH staaltje techniek kijkt me ondeugend aan vanuit de doos, mooi glimmend zwart plastic met metalen accenten. WOW.
Langzaam maar zeker trek ik de verpakking er verder af en zet het apparaat behoedzaam op zijn plek en kijker zeker 10 minuten naar en denk:

YES, eindelijk hebben wij ook een SENSEO.

Wel jammer dat ik helemaal geen koffie lust.

Zo...

De ergenissen van het weekend zijn weer wat gezakt.
Ik ben maar weer aan het werk gegaan, hoewel ik daar eigenlijk wel weer spijt van heb, want ik voel me weer met de minuut slechter/zieker worden.

Wat wel een goed ding is is dat ik EINDELIJK een huisje heb geregeld voor de vakantie. We hebben een mooi huis gevonden in Drenthe voor niet heel erg belachelijk veel geld. Wat mijn vrouw dan wel weer lekker vindt: er zit een bubbelbad in. (Vakantiehuisjes zijn DUUR... EUR 800,-- voor een weekje is geen uitzondering, maar dat vind ik gewoon belachelijk, dat betaal ik gewoon niet.) De vakantie is nu helemaal rond: we gaan eerst een stedentrip doen (Rome, mooi hotel ook weer.) en dan is mijn moeder jarig en daarna gaan we lekker naar het hutje op de hei.

Verder heb ik niet zo vreselijk veel nieuws te melden. Oh Ja... toch wel:

We waren gisteren naar de laatste dansles geweest (Die was dubbel zo lang) dus ik wilde erg graag even douchen voordat ik naar bed ging, mijn vrouw was al onder de douche geweest, maar had de douchebak niet droog gemaakt, dus ik klap VRESELIJK met mijn scheenbeen op de rand van de douchebak. (Mijn schenen zijn al een heel teer punt van mijn lijf, wat skate-ongelukken en een paar operaties hebben dat niet bepaald beter gemaakt) dus dat deed echt heel veel pijn (Zonder grappig te wezen: Ik denk niet dat ik ooit zo'n pijn heb gehad.) Na het bijbehorende gescheld en gevloek (Ik werd zowat gek van de pijn) toch maar douchen, toen ik onder de douche vandaan kwam kon ik niet meer lopen. Ik ben zowat naar mijn bed gekropen en keek eens naar mijn scheenbeen... NIET NORMAAL MEER er zaten 2 bobbels op mijn scheen van een grootte die je het beste kunt vergelijken met laten we zeggen: een tennisbal.

Mijn vrouw heeft mijn broer maar even uit zijn nest getrokken (Slaap weer bij ons, tis weer woensdag) en heeft hem naar mijn been laten kijken. Het was waarschijnlijk niet gebroken, maar hij raadde me wel aan toch even met de taxi langs de eerste hulp te rijden. (Ik ben nogal eigenwijs, dus ik vroeg hem maar of het kwaad kon als het WEL gebroken was en ik eerst zou gaan slapen. Volgens hem zou het niet zo'n kwaad kunnen, ik moest wel 2 van die pijnstiller-duikboten innemen. Ik ben daar niet zo'n fan van. Punt 1 heb ik nooit het idee dat dat spul helpt en punt 2: je hebt niet voor niets pijn, dat is een signaal van je lichaam dat er iets mis mee is, dat moet je niet wegduwen of negeren.

Vanmorgen ging het wel weer, als ik buk of een rare beweging maak met mijn been lijkt het evengoed nog wel alsof iemand met een bot, roestig aardappelschilmesje mijn been wil amputeren. Daarna blijft het een kwartir stevig pijn doen, maar daarna is het wel weer te harden.

Kortom: Ik moet kappen met aanstellen en niet iedereen uit zijn bed houden als ik lomp sta te douchen.

Deze blog gaat niet grappig worden.
Ik ben nog altyd een beetje ziekig.
Zoals sommigen van jullie wel weten ben ik ook bezig met het opzetten van een cashgame in Hilversum (al 2 jaar) en nu is er een andere knaap die met zoiets bezig was en binnen een week was alles rond: afgelopen vrijdag was de eerste keer. Ik kwam helaas wat later want mijn schoonouders gingen nu echt op vakantie en kwamen nog eventjes gedag zeggen. Ze kwamen pas vrij laat, maar gingen ook redelijk bijtijds weer weg zodat ik om 22.51 de trein naar Hilversum kon nemen. De game was al aan de gang en zou aan de gang blijven tot 02.00, al met al een game die best kan groeien. Over een paar weken hopen we tafels & chips te hebben en dan zal de aanloop stukken groter zijn.

Dus mochten er mensen interesse hebben: cashgames iedere donderdag vanaf 20.00 en bij voldoende interesse ook op zaterdag vanaf 11.00 tot ongeveer 17.00.

Toen ik zaterdag mijn bed uitkwam had ik het echt even zwaar, ik voelde me of er een vrachtwagen over me heen was gereden. Heel erg zwaar en zeer hoofd, enorme rugpijn en heel erg veel pijn in mijn benen.

Alles ging weer mis bij het opstaan, overal aan stoten, onwillige hond (Loopt te klieren met haar eten, wil niet mee naar buiten, eenmaal buiten wil ze steeds een andere kant op dan ik etc. etc.).
Mijn humeur daalde met de minuut zal ik maar zeggen. En mijn irritatiegrens was allang bereikt.
Ik besloot heel even naar het centrum te gaan en mijn pakken op te halen bij de stomerij en wat koeken te kopen bij 'T Stoepje. Pakken ophalen: geen probleem. Okay, misschien gaat het nog goed komen vandaag, want wat kan er mis gaan bij koeken kopen? WATCH ME... Ik parkeer netjes mijn fiets voor de kraam en kijk in het gezicht van een jong en op het oog vriendelijk meisje, zij en haar collega's waren echter even druk met een of andere Gooische bal, die 100 meter verderop voor een of andere muziekvereniging koeken stond te verkopen voor de plaatselijke fanfare. Hij kwam even pochen dat hij al 57 koeken had verkocht. (Ik blijf vriendelijk kijken, maar het duurt zo vreselijk lang dat ik besluit een tactische hoestbui in te zetten als wapen, wat maar half lukt) Ik word ineens aangestaard door 3 paar ogen die mij allemaal aankijken of ik van Mars kom. Ik word compleet genegeerd daarna en ALLE andere mensen na mij worden eerst geholpen (Natuurlijk kan ik mijn plek in de wachtrij even claimen, maar ik ben er zeker van dat ik met mijn huidige humeur en bijbehorende chagrijnigheid vast en zeker iemand tegen me in het harnas jaag.) als ik uiteindelijk aan de beurt ben wijs ik op een bordje waarop een aanbieding staat en zeg: "Ik wilde graag 8 van die gemengde koeken" waarop het meisje zich half lijkt te verslikken, alsof ik haar een oneerbaar voorstel doe (geen haar op mijn hoofd die dat ook maar overwogen heeft...pfff. Al kreeg ik geld toe...) "WAT ZEG JE NOU?" brult het meisje? Waarop ik compleet verstar (IK ben de klant en of ik nou 2, 10, 27 of 80 jaar oud ben, een klant is een U, geen JIJ) en tegen het meisje mompel: "8 koeken alstublieft." Het meisje kijkt nu echt pissig en mikt 8 gevulde koeken (Die ik niet te kanen vind) in een zak en smijt die half naar me toe. (Ik ben echt heel boos nu, ik ben nota bene klant, en word hier een beetje afgebekt en toegesmeten, ik besluit er niets van te zeggen, want ik weet zeker dat ik me nu niet kan beheersen en een en ander kan wel eens vervelend aflopen.) Ik geef het meisje afgepast EUR 3,50 en pak mijn fiets en ga naar huis.

Ik kom compleet kapot thuis. Dit soort onzin kost me zoveel energie.
Ik wil alleen nog maar met rust gelaten worden en besluit mijn fiets te pakken een boek mee te nemen en ergens ver weg in een heeeeel stille bistro oid ergens iets te gaan eten.
Lees die zin nu eens opnieuw en bedenk daarbij dat het de zaterdag VOOR Pasen is.
Daar kwam ik na 4 uur stevig doortrappen ook achter: HET IS NERGENS STIL EN RUSTIG...
Ik dacht dat een stevig eind fietsen me wel zou helpen om van alle irritatie af te komen: NOT
Er is niets erger dan tegen shoppend volk aan te kijken. Niemand lijkt zijn gaspedaal te kunnen vinden, fietsers schijnen sowieso totaal van ondergeschikt belang te zijn tijdens het shoppen en fietspaden blijken uitstekend dienst te doen als uitbreiding van de stoep.

Ik heb mijn beproefde tactiek toegepast tijdens het fietsen door druk terrein: Keihard fietsen en iedereen de stuipen op het lijf te jagen. En bij iedereen die meent iets te moeten roepen in de trant van: ASO, Er lopen hier kinderen hoor... doe ik gewoon een trapje harder en schep er genot in om mensen te irriteren door lekker hard rakelings langs alles en iedereen wat beweegt te fietsen. Moet je maar niet midden op het fietspad gaan lopen met al je rommel.

Het mag een klein wonder heten dat er niemand gewond raakt en het winkelend publiek in Soest mag van geluk spreken dat ik vandaag niet op de racefiets ben, want daarmee ga ik nog veel harder dan op mijn "stationsfiets". Klein gelukje voor mezelf waarschijnlijk ook, want dan waren er zeker gewonden gevallen (Mezelf niet in de laatste plaats)

Van het lunchen is niet veel terecht gekomen, het blijft bij een burger van de McD (Ergens langs de weg hier niet heel erg ver vandaan staat een zog. McDrive) ik neem nog wel 2 kaneeldonutrs mee voor Davita, want die vindt ze zo lekker. Ik verpak ze zorgvuldig in 2 servetjes, ze zitten al wel verpakt, maar dat heeft bij mij geen enkele garantie dat die donuts ook daadwerkelijk in de verpakking blijven. (Echt, er valt mee te leven.)

Ik heb inmiddels al geen flauw idee meer waar ik uitghang en ik kom meer borden tegen waarop staat : Utrecht 4 kilometer dan waarop staat: Baarn ---> linksaf. Tijd om eens goed na te denken. (Wat maar half lukt) ik besluit ergens een keer links te gaan en een keertje rechts en deze weg maar af te rijden, dat zal wel de goede kant op zijn neem ik aan. Thank God dat ik een Rodrigo ben, want die hebben allemaal een richtingsgevoel als een postduif. Gelukkig laten die oerinstincten je nooit in de steek, want anders had ik ZEKER in Winterswijk ofzo ergens moeten overnachten.
Ik kom dan ook vrij snel een bord tegen waarop staat dat Baarn nog 13 kilometer is. Geen probleem voor beukenoot. Gewoon door trappen tot je er bent. Alleen zou het niet kloppen bij het patroon van de dag: In een keer goed rijden. Ik volg braaf alle bordjes, maar begin na ruim een uur nattigheid te voelen als ik nog geen steek opgeschoten lijk te zijn, ik heb echt alle bordjes gevolgd en toch ben ik in Den Dolder (Not even close to Baarn). Ik besluit dat dit in principe reden genoeg zou kunnen zijn om heel rustig af te stappen, een stoeptegel uit de stoep te lopen, eerst heel lang met mijn hoofd tegen die tegel te rammen om vervolgens mijn fiets zo te mishandelen dat hij qua formaat makkelijk in de brievenbus kan. Maar aan de andere kant: Als ik dat doe moet ik de rest lopen en het is nog best een eind fietsen, laat staan als je het moet lopen. Ik neem me voor om ook deze teleurstelling ook maar weer te slikken en dapper door te trappen in wat ik dnek dat de goede richting is, overal staan borden die beweren dat Baarn de andere kant op is, maar die geloof ik allang niet meer.

Uiteindelijk kom ik op terrein wat ik herken en dat is reden om voor de 47e keer vandaag te ontploffen.... Ik moet nog een ongelooflijk &*^%&^%&6-eind. Maar ik weet nu in elk geval wel hoe ik moet gaan. IMMER GERADE AUS.

Als ik thuis ben is de irritatie eigenlijk alleen nog maar groter geworden. Ik zit voor de televisie te mokken en val in slaap tot mijn vrouw thuiskomt. Ik maak haar blij met de donuts die wonder boven wonder nog netjes in de servetjes zitten (Niet eens geplet)

De rest van de avond kan ik me niet eens meer herinneren, het laatste dat ik kan herinneren is dat ik tegen mijn vrouw zeg: Ken je die film waarin zo'n dude compleet snapped (Engels: spreek uit: snept) en met een heel groot geweer even het een en ander recht gaat zetten en een halve stad ommaait? Ik kan me daar nu iets bij voorstellen. Waarop mijn vrouw zegt: wordt het niet eens tijd voor een psychiater? Het antwoord wete ik al niet eens meer, maar mij kennende zal het iets humoristisch geweest zijn in de trant van: Dan betaal ik niet vooruit, want na 3 sessie ziet de psych het nut van zijn vak niet meer in. En val in slaap.

Kennen jullie die film van die gast die in Vegas werkt om grote spelers ongeluk te brengen? Men is er van overtuigd dat wanneer hij de grote spelers aanraakt of bij hen aan tafel staat terwijl ze aan het spelen zijn dat ze dan niet meer kunnen winnen en gegarandeerd hun geld kwijtraken.
Misschien is dat wat voor mij? Mwah aan de andere kant: grote kans dat wanner zo'n casino mij gaat inhuren dat ze nog geen 3 weken later zelf op de fles gaan.

Ik hoop dat het allemaal snel wat beter gaat met mijn humeur en mijn gezondheid.

Hey,

Wat kan een mens zich ellendig voelen als ie ziek is.

Ben nu 4 dagen thuis en ik verveel me helemaal de tandjes, gisteren was mijn broer er weer en hebben we samen eindelijk het laatste beetje huisvuil in de container van de Wizzl (stationswinkeltje) mogen dumpen.)

Was eigenlijk ook wel zo eerlijk, want dit huis heeft 3 slaapkamers, waarvan 1 de slaapkamer is (De Master bedroom) en een andere door mij is geclaimd als zijnde: Computerkamer annex Pokerroom, met een full size pokertafel erin alsmede bijbehorende accesoires (Chips, pokerwear, cardcaps) kortom alles wat een mens nog meer nodig heeft om te kunnen spelen.
Mijn vrouw wenste alleen een kaptafeltje in de andere slaapkamer die inmiddels is omgedoopt tot logeerkamer. Ik heb tot op de dag van vandaag nog altijd geen kaptafeltje geregeld voor haar en daar voel ik me eigenlijk best klootzakkerig over. Maar die kamer is nu ontdaan van alle rommel, dus nu kunnen we die kamer eindelijk eens leuk inrichten. Kaptafelje komt er nu echt...

Als Laurens inderdaad die bracelet gaat pakken (en die kans acht ik groter dan puur hypothetisch...) dan ga ik grof geld vragen aan mensen die die kamer willen bezoeken: de kamer waar Laurens ooit geslapen heeft (Half pokeren Nederland en Belgie heeft er trouwens wel eens geslapen)

Mijn broer was er gisteren weer want hij moest weer naar Leusden, ik was nog steeds ziek thuis, maar dacht het wel weer een beetje ging en heb me weer laten verleiden tot allerlei klusjes die ik helemaal niet kan. Spiegel ophangen en sleutelkastje ophangen, ogenschijnlijk makkelijke klusjes: zo niet in huize Rodrigo...

Sleutelkastje: Half uur op zoek geweest naar passende spijkers, zegt mijn vrouw (Na het halve uur zoeken)h ja er zitten spijkertjes bij, die zitten in het kastje.... (even rustig ademhalen, 2 keer slikken en weer doorgaan) Was uiteindelijk niet zo'n probleem.

Spiegel: Rond "zonnevorming" lelijk ding waar mijn vrouw weg van is, moet boven het bed komen. Muren zijn van vooroorlogs beton. Ik pak de grootste spijker die ik kon vinden en begin enthousiast te beuken. Gevolg: spijker zo krom als een hoepel, behang behoorlijk kapot en een flink gat in de muur, uiteindelijk maar een schroef in het gat gedraaid en de spiegel erover gehangen. Nu maar fingers crossed dat mijn vrouw nooit op het idee komt om ACHTER de spiegel te kijken, want dan moet ik, naar ik vrees, opnieuw sauzen.
Leed geleden? Ik dacht het niet.... Ik stap van het bed af en ruim de rommel op en zie een plank onder het bed vandaan komen.... ik besluit er even naar te kijken (DOM DOM DOM)

Ik buk en doe mezelf pijn aan het bed en de irritatiegraad stijgt met de minuut.... Ik ben nu echt pissig en pleur (leggen kun je het niet noemen) het beddegoed en de matras op de grond en denk heel eigenwijs dat ik die plank er wel weer in kan timmeren met mijn hamer tussen de lattenbodems door... Dat kon dus achteraf gezien NIET. Er liggen inmidels ook 3 latten uit de bodem (Mijn vrouws kant, dus even dacht ik nog: eigen schuld, moet ze me ook maar niet laten klussen...) maar omdat ik zo'n onwaarschijnlijke goedzak ben ram ik die latjes weer in de lattenbodem. Lattenbodems eraf en ik schroef die plank die loshing er weer onder en net op het moment dat ik de eerste lattenbodem er weer inleg valt die plan er WEER af. NU BEN IK ECHT HEEL ERG NIJDIG. Ik pak die lattenbodem en gooi hem aan de kant en sla met een welgemikte ram die plank aan de andere kant ook los en schreeuw tegen de plank: NOU JE ZIN?
Even later bedacht ik me: wat was de functie eigenlijk van die plank? Ik kon het zo snel even niet bedenken en ik vermoed zelfs heel even dat ze die er gewoon hebben ingezet om mij te stangen.

Plank naar de schuur en daar in 3 stukken getrapt (DAT lucht pas op) en in ga weer terug naar boven en voel als ik zit pas dat ik eigenlijk nog ziek ben en veol me zwaar beroerd worden. Ik ben thuis de chefkok, maar ik had even geen kracht meer over om eten te koken, dus hebben we snackbar Sophie maar even gebeld (De bezorg-Griek, beste uitvinding sinds het wiel)
Dus we eten allemaal lekker voor relatief weinig geld. Er blijft zelfs vlees over, degeen die bekend zijn met de consumptie van mijn broer mogen zich hier inderdaad over verbazen.

Ian gaat al heel vroeg slapen en mijn vrouw kijkt even CSI of een engelse detective serie, ik kruip even naar de computer om de bestellingen van de webshop na te kijken ( Niet normaal hoe goed die loopt, morgen komen naar verwachting de 2+2 boeken binnen, dus over niet al te lange tyd mag ik wel personeel aannemen om alles te verwerken...)
Ik doe gelijk een update van alle pokerrooms (Heb er zo veel en hoewel ik niet speel wil ik wel dat alle software up-to-date blijft) Ik vind op een account van Big chip Poker nog ergens $1.07 en ga er een ) $0,60 Multitable SNG mee spelen, die win ik en ik heb ineens $4,87. Nog te weinig om een Heads up mee te doen. Heel even cash gedaan en uiteindelijk toch die heads up gedaan en ook gewonnen. Daarna een gewone $7 buy in SNG waarin ik 2e word. Nog een heads upje en wat cash gespeeld en de teller staat op $72 en een friemel.

Vanmorgen (Nog steeds ziek als een hond, maar mijn vader zei vroeger al: Als je zonder ontbijt de deur uitgaat breek ik allebei mijn poten.) even ontbeten (Matzes met boter en vruchtenhagel is nog altijd het allerallerlekkerst, of je nou tapas eet in Barcelona, Peking eend in China of een culinair hoogstandje in Parijs: NIETS verslaat Matze met margarine en vruchtenhagel, of toch wel: Schokbeton van mijn moeder met bessensap, dat is nog veel lekkerder...)

Daarna verder vechten met mijn $72. Geeft me een goed gevoel dat ik het echt wel kan als ik de randvoorwaarden 100% in orde heb (Geen stress en voldoende tijd). Ik dacht even na alle bullshit beats van de afgelopen tijd dat ik het niet meer kon. Maar: I still got it... Ik speelde als een oude tijger, stal me helemaal blind en zat binnen no-time boven de $100 en degeen die mij ooit hebben zien spelen weten dat ik van opschieten houd. Dus ik zat in no time weer $2-$4 NL shorthanded te spelen. Ik klets ondertussen even wat met Luuts, hij wil dat ik wat spullen regel waar de illustrator de boekomslag van kan maken. (Van het boek van PI) en zie dat er een joker all in gaat op het moment dat ik vanuit de small blind de nuts flop met AT suited (Flop de nut flush) DANKU, die $110 pakken we even mee. Bedankt namens het Dajo & the family fonds....

De teller staat inmiddels op $330 en dat is een mooi moment om ermee te stoppen, want eigenlijk speel ik niet meer en dat moet zo blijven, alles naar Neteller en lekker op de Neteller card.

Niet slecht: van $1.07 naar $330 in nog geen 4 uur speeltyd, wat zijn die prutsers in jezusnaam allemaal aan het rommelen daar bij Bugsy??? Ik denk dat als ik door zou spelen en het avondeten hier zou eten (Waar is het nummer van snackbar Sophie????) dat ik dan vandaag de 1K nog wel zou halen. Die gasten op Bugsy hebben $33 gekregen en er staat nog niemand boven de $500 (Zijn al 2 weken bezig), sterker nog, ik zou met mijn $330 eerste staan op dit moment.... Alleen ben ik gisteren met $1.07 begonnen en zij met $33 2 weken geleden.

Misschien een leuke challenge een keer: 1000 man $1 en 1 dag de tyd...

Maar ik moet wel zeggen dat de resultaten vd challenge me een beetje tegenvallen, tot $200 a $300 redden ze het wel, maar dan blijven ze hangen? Wat is er mis mannen? STAMPEN MET DIE HANDEL

Maar ik liep net even naar de kamer en terug en voel me een ouwe kerel, moest gewoon even uitrusten halverwege, voel me nog verre van goed. Maar dat ik nog steeds de skills heb doet me echt best wel goed.

Het is vrijdag 17.45 en mijn weekend begint eindelijk...

Snel naar huis, boodschappen doen (Vrijdag is de vaste boodschappendag)

Boodschappen doen is hier in huis een operatie die met militaire precisie dient te worden uitgevoerd. Vrijdagavond 20.20 is DE tijd om de hele handel klaar te maken om boodschappen te gaan doen. We hebben geen auto, dus de hele handel MOET op de fiets of lopend. Mijn vrouw vindt het zielig voor de hond als ze alleen moet blijven (Mijn vrouw vindt het nu eenmaal gezellig om mee te gaan) dus kunnen we niet op de fiets. We hebben het wel eens op de fiets geprobeerd, maar de hond denkt steeds dat ze een kortere weg weet naar de supermarkt. (Door de tuin vd buren, over de heg, langs de sloot (Ondertussen de eenden die daar zwemmen even fucken) dwars door het plantsoen dan nog een stukkie over de rijksweg en je bent er....).

Op de weg naar de Appie toe is het nog te doen, maar op de weg terug is het toch al weer wat ingewikkelder met zware tassen op stuur, vrouw achterop en hond die continue in de weg loopt.

Dus moeten we steeds lopen, maar als we dus stipt om 20.25 vertrekken dan zijn we 15 minuten later bij de supermarkt. Dus 20 minuten voordat ze sluiten. Dat houdt dus in dat ze geweldig balen als ik binnenkom, want eigenlijk willen ze zsm dicht. (Alleen dat is al reden genoeg om zo laat mogelijk te komen) Ook is het dan redelijk rustig en zijn alle vakken al gevuld voor de zaterdag.

Nu even een kleine bloemlezing ergenissen in de supermarkt:

* Waarom maken ze in hemelsnaam de vloeren in de supermarkt zo godvergeten glad? (Met een volle kar op topsnelheid kom je haast de bocht niet meer om.)

* ALLE smaken fruitontbijt ALTIJD op voorraad behalve die ene die ik zo lekker vind.

* De hoeveelheid personeel die er rondloopt, wat hebben ze een mazzel dat ik geen manager ben daar... Halve personeelsbestand ging zonder pardon de keien op en de rest ging 3 keer zo hard werken tegen hetzelfde salaris. Ook gingen alle zichtbare piercings er uit. Alle zichtbare tattoo's werden bedekt. Bedrijfskleding werd verplicht. En de woorden U en Alstublieft werden ingevoerd. En op het roepen van DOEI bij de kassa mogen wat mij betreft helemaal de lijfstraffen. * Waarom werkt mijn pinpas overal behalve bij de supermarkt? (Als ik mijn bui weer eens heb dan ga ik op kruistocht en iedereen die er ook maar zijdelings bij betrokken zou kunnen zijn er mee lastig vallen. Na heel veel heen en weer gemail met DE bank kreeg ik eindelijk antwoord wat ergens op sloeg. Kreeg ik van de bank het volgende advies: Bestel maar een nieuwe pas, kost je 4,95 (Dan kan ik helemaal uit mijn vel springen, ZIJ verstrekken rommel, regel het even lekker zelf....) Maar over banken praat ik nog wel een andere keer anders zijn we voorlopig nog niet klaar.)

Nou okay, alle boodschappen zijn dus met veel 5-en en 6-en thuis en in de goede kastjes belandt.

Ik voelde me al niet helemaal lekker dus ook vrijdag lag ik heel bijtijds op mijn bed (Uurtje of 23.00 dacht ik)

Toen ik zaterdag wakker werd had ik het gevoel of iemand een spijker uit mijn kop trok. Ik had weer akelig lang geslapen (Kwam om 10.30 mijn nest uit. Verre van fit overigens) We zouden even naar de markt gaan in Hilversum, maar om de een of andere vage reden mag de hond niet mee in Hilversum, zelden zoiets debiels meegemaakt, loop ik 2 weken geleden met vrouw en hond in het centrum van H'sum komen er 2 agenten op me af:

A: Hebben wij een vergunning om met de hond hier rond te lopen?
D: Nee, ik wist niet eens dat dat moest.
A: Dan bent u in overtreding, ik kan u hiervoor een boete van E60,-- geven.
D: Kookt inmiddels en denkt: Krijg de &^%%$^%$, ga boeven vangen, GEK, maar zegt: Dat wist ik niet.
A: Komt u uit H'sum?
D: Nee
A: Waar dan vandaan?
D: Baarn
A: Oh
D: Tja
A: Nou vooruit, deze keer laat ik het erbij, maar de volgende krijg je hem.
D: DENKT: Geef hem dan pennenlikker... Maar zegt: Okay.

Maar goed dat was 2 weken geleden, dus hond bleef even thuis.

Even over markt gelopen, in beestenweer. Daarna even een sapje gedronken bij de V&D (Lekkere sapjes, maar ga maar niet terugrekenen naar de oude gulden, want dan wordt je helemaal gek...) Bij de V&D werd ik helemaal niet lekker, hartstikke steenkoud ineens. Wil alleen nog maar naar huis en mijn nest in. Uiteraard is het 14.02 (Trein gaat om 14.06 en het is ongeveer 5 minuten lopen, dus ik ga ongeveer de trein missen, maar what else is new?) Dus ik moest nog een half uur lopen blauwbekken. EINDELIJK, thuis snel mijn nest in gedoken, want wij moesten die avond ook nog naar dansen. (Als je wedstrijden wilt gaan dansen moet je wel je figuren bijhouden.) Beetje gegeten en onder de douche geweest, maar nog steeds verre van fit, dansen ging dus ook helemaal NIET. Alle figuren gingen mis, timing was bagger, kortom helemaal drama. Zelfs dansen die we normaal gesproken nog wel blind kunnen met 1 been op ons rug gebonden lukte van geen kant. Terwijl de enige dans waar we ECHT een pesthekel aan hebben (Rumba that is, want ik heb, hoe zal ik het zeggen: nogal problemen met de maat en dat is in de rumba eigenlijk wel key) liep wel enigszins (Hoe ironisch...Als er een god bestaat heeft hij in elk geval wel gevoel voor de juiste humor, lekker sarcastisch.)

Zondag even naar mijn schoonouders geweest, want die hadden een of ander mozaiek tafeltje voor mijn vrouw wat ze graag wilde hebben, dus dat hebben we even opgehaald. Ze gaan ook gelijk op vakantie, dus we hebben ze ook gelijk even gedag gezegd.

Zondagavond zakte ik helemaal in en ik heb 's nachts mijn vrouw de hele nacht lastig gevallen met mijn gedraai en gewoel. Gisteren was ik de hele dag verder als een dweil en eigenlijk is het nu nog niet veel beter.

Heb wel een mooi boek van mijn schoonmoeder geleend: Fontanelli's erfenis. Gaat over een dude die 1 biljoen (Een miljoen keer een miljoen) erft van een voorvader die 500 jaar geleden leefde, die heeft toen 300 florijnen op rente weggezet en dat 500 jaar laten staan, en door de samengestelde rente is die man nu redelijk rijk, maar er zit wel een soort van opdracht bij: de wereld zijn verloren toekomst teruggeven.

En die kerel is nu aan het uitvogelen wat dat is.

Over gisteren valt niet heel veel te vertellen, zal een heel klein beetje meer vertellen over de personages die vaker in mijn blog zullen opduiken.

Begon allemaal weer zo "typisch Dajo". Ik kom zeer op tijd mijn bed uit, was mezelf en trek mijn kleren aan. Daarna rommel ik wat door het huis en net op het moment dat ik de trein wil nemen beginnen de goden met hun werkdag: Ik trek mijn jas aan en sla daarbij PRECIES tegen de deurklink, wat enorm veel pijn doet. Er volgt natuurlijk een tirade mijnerzijds tegen alles in mijn omgeving. (Vrouw, hond en parkiet inclusief)

Vervolgens kom ik erachter dat ik mijn veter nog moet strikken, als ik dan snel mijn tas wil pakken, blijkt dat die nog openstaat. Terwijl ik hem dichtrits kom ik erachter dat de rits kapot is. (Echt geloof me nou maar, die onzin gaat wennen) Na een verse 2e scheldpartij ga ik op pad en net op het moment dat ik de trap afdender zie ik de trein vertrekken. Hoewel het nog 07.30 moet worden heeft de wereld nu officieel mijn derde scheldpartij te pakken. Kwaad zet ik me achter mijn computer en speel wat spelletjes op internet.(Travian oa.)

Mijn vrouw kent me inmiddels dus die laat me keurig in mijn sop gaar koken als ik weer zo'n bui heb.

Uiteindelijk ben ik dus ruim op tijd op het perron om de trein van een half uur later te halen, ik loop een beetje over het perron en mijn hemel.... Daar wordt je ook niet bepaald vrolijk van. Groen haar, debiele broeken, die uiterst lullige vouwfietsen (Iedereen die zelf zo'n ding heeft: ONTKENNEN...) Als ik eenmaal chagrijnig ben dan is in mijn ogen de hele wereld verkeerd, niet redelijk natuurlijk, maar ik zou zeggen: Vertel me dat maar als ik zo'n bui heb.

Op de een of andere manier ben ik altijd de Sjaak als we de trein instappen, iedereen heeft een zitplek, maar ik heb altijd pech. (Kleine eigenaardigheid: Ik verdom het in de trein om bij andere mensen te gaan zitten, vraag me niet waarom, maar ik trek dat gewoon niet) Dus ik zit/sta vrijwel altijd op het balkon. Op de terugweg gaat het meestal anders: als ik van mijn werk kom dan is de trein vaak nog bijna leeg, die stroomt pas in Amsterdam en Weesp helemaal vol. Ik zoek strategisch een plek in de trein en val direct in slaap. (Ik val in slaap in alles wat zich op de een of andere manier voort wil bewegen, auto's bussen, trams, terinen vliegtuigen, treinen etc. etc.) Dat ik in slaap val is nog tot daar aan toe, maar ik ben wel eens wakker geworden half tegen mijn buurman aan hangend, ook gebeurd het nog wel eens dat mijn elleboog van het tafeltje af wil glijden en ik daardoor wakker schrik, tot hilariteit van de rest van de coupe, maar mensen die mij wat langer kennen weten: Als ik slaap is er niets aan de hand, maar als ik wakker aan het worden ben, ben ik levensgevaarlijk voor mijn directe omgeving.

Maar goed, ik dwaal af.

Toen ik gisteren thuis kwam was ik helemaal op, dood, kapot, bekaf. Ik had geen zin in eten (Om de een of andere reden heb ik als het wat langer licht wordt helemaal geen zin in eten, ik vergeet gewoon te lunchen, avondeten doe ik dan ook niet of nauwelijks, heel vaag allemaal)

Dat had mijn vrouw ook al wel in de gaten, dus ik heb snel Dosca eten gegeven, vlug een stukkie wandelen met Dosca en naar mijn nest. (Om 20.30)

Goed nu wat meer over de mensen, plaatsen en voorwerpen die in mijn blogs een belangrijke rol zullen spelen:

Davita: Mijn vrouw sinds 8 juli 2005, wij kennen elkaar vanaf begin april 1999 en zijn sindsdien onafscheidelijk, hoewel ik in deze blog onuitstaanbaar lijk te zijn, schijn ik toch ook wel iets liefs te hebben anders is het voor mijn vrouw geen doen. Maar wat dat dan precies is? Volgens mijn vrouw heb ik een stripfigurenmond als ik lach.

Mijn moeder: Mijn moeder heeft vroeger heel wat te stellen gehad met mij en mijn broer, wij waren nu niet bepaald jongens die "makkelijk in de omgang" waren. Tevens heeft de puberteit er ook stevig ingehakt bij ons beiden. Komt daarbij nog ons ochtendhumeur en onze onwaarschijnlijke driftigheid. Desondanks heeft zij ons met heel veel zorg en liefde opgevoed. Mijn moeder werkt bij de reclassering, doet de administratie voor mijn vaders bedrijf, zorgt voor mijn opa (Die weliswaar in een verzorgingtehuis woont, maar daar hoef je je echt niet teveel van voor te stellen) en in die tussentijd verzorgt ze ook mijn broer (Die nog altijd thuis woont) en de rest van het huishouden. Ik snap niet waar ze de energie vandaan haalt. Mijn moeder heeft een aantal jaar geleden ook kanker gekregen (Borstkanker, uigezaaid) en zelfs in die periode bleef zij gewoon werken en het huishouden doen (Dat zie ik niet veel mensen nadoen, niets dan respect daarvoor). De Rodrigo's zijn uitzonderlijk sterk, niet kapot te krijgen.

Mijn vader: Mijn vader is zelfstandig ondernemer, hij is al sinds mensenheugenis fotograaf. Hij werkt als persfotograaf en weet heel veel van computers, misschien wel meer dan ieder ander van zijn leeftijd (Mijn vader is geboren in 1947) Hij heeft chronische pijn in zijn bil (Beknelde zenuw, die zenuw zit klem tussen zijn rugwervels) en heeft daardoor altijd veel pijn en kan eigenlijk nooit lang zitten. Ook heeft hij zeer gevoelige vingers en handen (Wss atrose?)wat lastig is als je fotograaf bent. Mijn ouders hebben altijd keihard moeten knokken om mijn broer en mij goed te verzorgen en te voorzien van een onbezorgde jeugd. Hoewel het altijd keihard werken is geweest voor ze is het ze heel best gelukt en ik ben ze er nog elke dag dankbaar voor. Mijn broer

Ian: Ian is allergisch voor bijna alles (Melk, kleurstoffen, etc. etc.) maar hij eet het wel allemaal, waardoor hij de hele dag pijn in zijn hoofd heeft en daardoor soms nogal chagrijnig kan overkomen.

Ian en ik hebben vanaf het moment dat hij geboren was (Ik ben ongeveer 7 jaar ouder) bijna 13 jaar in totale staat van oorlog met elkaar geleefd. Maar we hebben het wel altijd voor elkaar opgenomen als het er op aan kwam. In het begin moest ik het voor hem opnemen, maar nu is hij inmiddels zo groot en sterk dat hij het voor mij opnemen kan. Ian zit op voetbal en is eigenlijk best goed daarin, hij is op jeugdige leeftijd een keer gescout. Helaas werd zijn enkel toen verbrijzeld door een onbehouwen boer die niet weet hoe je een sliding maken moet. Vanaf dat moment is de echte kracht uit zijn spel, Ian was altijd de KEI en KEI harde centrale middenvelder met uitzonderlijk loopvermogen en een loeihard schot. Maar sinds die blessure ging hij niet meer vol de duels in. Toen is hij zelfs een tijdje keeper geweest. Ook toen werd hem verteld: Als je hiermee doorgaat kun je betaald voetbal gaan spelen, maar zoals het een Rodrigo betaamt bedankte hij voor de eer met de mededeling: Keepen vind ik geen reet aan.

Momenteel doet mijn broer een opleiding op het CIOS, hij doet daar het SCUB traject (SportCoordinator geUniformeerde Beroepen), kortom de hele week kickboksen, karate, boksen etc. etc. Zijn uiteindelijke doel was geloof ik vorige week: gevechtstraining geven aan commandos's en de specops (Afdeling van het leger: Special Operations) Ian is net als de rest van de familie een bikkelharde, toen hij toelatingsexamen moest doen voor het CIOS had hij een gebroken teen, de dokter wilde het intapen, maar dat heeft Ian maar niet laten doen, want dat zou zeker geen positief resultaat opleveren voor de toelatingstest. (Voetballen met een gebroken teen is verre van ideaal)

Dosca: Dat is de hond die we vorig jaar november hebben gekocht. Zij is een Vlaamse Koe (Bouvier Flandrienne). Zij heeft een waarschijnlijk heel naar leven gehad voordat we haar hadden, (Zij is geboren op 11 november 2004) ze was helemaal verwaarloosd. De fokker die haar uiteindelijk heeft opgekocht heeft haar helemaal kaal moeten scheren, want haar vacht was helemaal gaan vervilten. Sinds ze bij ons is heeft ze heel erg veel geleerd, want ze kon helemaal niets. Ze kan nu luisteren naar commando's, mijn vrouw beschermen, netjes zitten als ze een koekje krijgt en ze is heel erg vrolijk geworden. (In het begin was ze eigenlijk alleen maar bang)

Templeton: Onze parkiet, deze parkiet is ook niet kapot te krijgen en heeft al 2 andere parkieten overleefd. Hij/zij (weten we nu nog niet) is net als de baas heel erg snel boos.

Plaatsen:

Westervoort: Dat is een dorp onder de rook van Arnhem waar ik opgegroeid ben.

Culemborg: Dat is waar mijn vrouw opgegroeid is.

Grampound: Een gehucht in Engeland waar mijn ouders woonden toen ik geboren werd.

Station Baarn, Waar ik nu woon (JA, wij wonen IN het station)

Voorwerpen: Boeken, mijn racefiets en mijn computers.

Touch one of these and you'll surely die.

Goed, ik ga proberen jullie hier op regelmatige basis te vervelen met de gebeurtenissen uit mijn leven. Ik maak niet vreselijk veel mee en ik ben ook geen virtuoos schrijver, dus verder lezen is geheel op eigen risico.

Wat me gisteren gebeurde is misschien wel even geinig om te vertellen. Zoals de meesten van jullie wel weten zit ik de laatste tijd nogal in een negatieve spiraal. De gebeurtenissen gisteren waren exemplarisch voor mijn leven van de laatste paar maanden.

Ik miste gisteravond uiteraard de trein toen ik van mijn werk naar huis ging (sigarenboer liep een beetje te treuzelen en wilde even zijn verhaal doen over zijn zieke vrouw, zij heeft kanker, maar gelukkig gaat het alweer een stuk beter) De ellende is dat je dan 30 min. voor joker staat. Uiteindelijk na een half uur in de kou te hebben gestaan, kwam de trein dan eindelijk. (Vorige week was het weer toch een stuk lekkerder, maar toen was ik steeds op tijd, dus daar had ik gisteren geen moer aan.)

Ik belde gelijk even naar mijn vrouw om te vertellen dat ik een half uur later ben (Ja, het is geloof ik sowieso nogal naief om te denken dat je een vrouw in 1 keer aan de telefoon krijgt, want er is altijd wel wat: de ene keer is de batterij leeg, dan weer in gesprek, helemaal onder in de handtas op een onbereikbare plek, het is altijd wel wat), dus geheel chagrijnig spreek ik haar voicemail in: Ik ben een half uur later, dus om 19.15 ben ik er, zet vast de frituur even aan en begin vast met koken.

Normaal ben ik niet zo'n fan van frituren, maar mijn broer kwam gisteren bij ons slapen. Hij moet vanmorgen heel vroeg in Leusden zijn en dat is bij mij om de hoek. Vorige week aten we lasagne, maar ik kon aan zijn smoelwerk zien dat hij het niet te vreten vond, maar hij heeft netjes alles opgegegeten, dus wilde ik hem matsen met schnitzels, frietjes en sla (Dat lust hij wel)

Maar toen ik thuis kwam kwam ik binnen in een totale chaos... zure putlucht hing er door het hele huis. De hond (Dosca) had de ontwormingskuur een retourtje gegeven. Dus ze had vreselijk lopen spugen. Eten was uiteraard nog niet klaar, sterker nog er was nog niet eens mee begonnen. Vrouw was al een half uur thuis en broer hing laveloos op de bank. Vrouw zat bij hond en kon mij mededelen, ze stinkt helemaal (Ze deed er een half uur over om dat te constateren) dus ik besloot maar even wat vaart in het hele spul te gooien, even lekker mijn vrouw aan het werk gezet en mijn broer een schop gegeven, hond bij haar lurven gepakt en samen met het beest onder de douche (Had mijn vrouw ook kunnen verzinnen), berg shampoo erbij en dan maar vechten met dat beest, die echt na 2 minuten het hele douchen al zat was (In tussentijd mijn eigen haar maar even gewassen, ik stond er ten slotte toch al.)

Na een tijdje komt mijn vrouw vragen: Hoe weet ik wanneer frietjes klaar zijn? (Tis dat ik al in mijn blote reet onder de douche stond, anders was mijn broek ZEKER afgezakt).

Vrouw loopt verontwaardigd weer weg na mijn antwoord (Niet voor herhaling vatbaar). Dus ik roep haar terug en vraag of ze even de deur van de badkamer wil dichtdoen, want anders loopt er straks een zeiknatte hond door de tent. Vrouw doet deur dicht. Hond inmiddels weer redelijk schoon, dus douchedeurtje open , hond stuift naar buiten door de deur (HO wacht even... die deur zat toch dicht? Ja dat dacht ik ook, vrouw had deur niet goed dichtgedaan) en kiest strategisch positie om zich eens lekker uit te schudden (Midden in de kamer, hele dressoir zeiknat, vloer 1 bende etc. etc.) vervolgens deed Dosca alles waarvan je op zo'n moment denkt: OH please niet nu op de bank, NEEEEEE niet bij de boekenkast, nenenenenene, NIET in de slaapkamer en nog even door.) Vervolgens moest ze op haar kussen gaan liggen (nadat ik haar afgedroogd had) voor de televisie, juist op DAT moment begon bij Dosca de puberteit en deed ze precies dat wat ik niet wil hebben. (Niet luisteren, weglopen van haar plek, grommen, happen etc. etc.)Uiteindelijk win ik die strijd toch wel, maar vermoeiend is het wel.

Achteraf een godswonder dat we op tijd bij dansles waren. (Gaan volgend jaar wedstrijden dansen) Kortom gisteravond was een avond vol met puinhoop, bagger en ellende.

Nu weet ik hoe de vader van een eenoudergezin zich af en toe moet voelen met 3 pubers in huis.